മാര്‍ത്തോമ്മാ നസ്രാണി സഭയുടെ വലിയ മേല്‍പ്പട്ടക്കാരനെ തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള സൂനഹദോസ്‌ മെയ്‌ 23 മുതല്‍ കാക്കനാട്ട്‌ മാര്‍ത്തോമ്മാക്കുന്നില്‍ സമ്മേളിക്കുകയാണ്‌. റൂഹാദക്കുദ്ശായുടെ നിറവില്‍ ഉചിതമായ തീരുമാനമെടുക്കുവാന്‍ മെത്രാന്മാരെ ശക്തിപ്പെടുത്തണമെയെന്ന് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കേണ്ട സമയമാണിത്‌. പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളോ, പ്രാദേശികവാദമോ, ഗ്രൂപ്പിസമോ, ഒന്നും മെത്രാന്മാരുടെ തീരുമാനത്തെ സ്വാധീനിക്കരുതെയെന്ന് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാം. കരിയാറ്റില്‍ മാര്‍ യൗസേപ്പ്‌ മെത്രാപ്പോലീത്തായെ പോലെ, പാറേമാക്കല്‍ തോമ്മാ കത്തനാരെപോലെ, നിധീരിക്കല്‍ മാണിക്കത്തനാരെപോലെ, പ്ലാസിഡച്ചനെപ്പോലെ, നസ്രാണികളെ ധീരമായി മുമ്പോട്ടു നയിക്കാന്‍, നസ്രാണി സഭയുടെ വ്യക്തിത്വവും തനിമയും നിലനിര്‍ത്താന്‍, വിശുദ്ധിയും വിജ്ഞാനവും വിവേകവും പക്വതയും ലാളിത്യവും ധീരതയുമുള്ള വലിയ പിതാവിനെ നല്‍കണേ എന്നായിരിക്കട്ടെ നമ്മുടെ പ്രാര്‍ത്ഥന.സഭയെക്കുറിച്ച്‌ കാണുന്ന ചില നല്ല സ്വപ്നങ്ങള്‍ സമാന ചിന്തയുള്ളവരുമായി പങ്കുവയ്ക്കുമ്പോള്‍ പല നൂതനാശയങ്ങളും ഉരുത്തിരിയുന്നുണ്ട്‌. അവയൊക്കെ എന്നെങ്കിലും ഫലമണിയും എന്ന പ്രത്യാശയാണ് ആശ്വാസകരമായിട്ടുള്ളത്‌. ഇപ്രകാരം, മാര്‍ത്തോമ്മാ നസ്രാണി സഭയുടെ വലിയ മേല്‍പ്പട്ടക്കാരനെക്കുറിച്ച്‌ ഉയിര്‍ന്നുവന്ന ചില ചിന്തകള്‍ തഴെ കുറിക്കട്ടെ.
1. പേര് വ്യക്തിത്വത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഓരോ വ്യക്തിയ്ക്കും സ്ഥലത്തിനും വസ്തുവിനും പേര് ഉണ്ട്‌. പേര് നിലനില്‍പ്പിന്റെ സൂചനയാണ്. പേര് അഥവാ നാമം എന്നത്‌ ഒരാളെ തിരിച്ചറിയാനുള്ള സൂചന മാത്രമല്ല പ്രത്യുത അയാളുടെ അത്യന്താപേക്ഷിതമായ അടിസ്ഥാന സ്വഭാവത്തിന്റെ സൂചന കൂടിയാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് പേരിടീല്‍ എന്നൊരു ചടങ്ങുപോലും ഹൈന്ദവ സഹോദരന്മാര്‍ക്കുള്ളത്‌. മാമ്മോദീസാ നല്‍കുമ്പോള്‍ അര്‍ത്ഥിക്ക്‌ പുതിയ പേര് നല്‍കുന്നതും പേരിന്‌ പ്രാധാന്യം ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ്. പേര് മാറ്റി പറഞ്ഞാല്‍, സര്‍ട്ടിഫിക്കട്ടിലോ മറ്റോ പേര് മാറ്റി എഴുതപ്പെട്ടാല്‍ തിരുത്തിക്കിട്ടാന്‍ നാം കഷ്ടപ്പെടാറുണ്ട്‌. കാരണം വ്യക്തിത്വമില്ലാത്ത പേരുകളില്‍ അറിയപ്പെടാനോ നിലനില്‍ക്കാനോ ആരും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
പേരിനെക്കുറിച്ച്‌ ഇത്രയും പറഞ്ഞത്‌ മാര്‍ത്തോമ്മാ നസ്രാണി സഭയുടെ വലിയ മേല്‍പ്പട്ടക്കാരന്റെ പേരിനെ സൂകിപ്പിക്കാനാണ്. തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്ന ആള്‍ തന്റെ പേരിനൊടൊപ്പം തോമ്മാ എന്ന പേരു കൂടി ചേര്‍ക്കണം എന്നത്‌ ഒരു വലിയ സ്വപ്നമാണ്. നസ്രാണി സഭയുടെ വലിയ പിതാവ്‌ മാര്‍ത്തോമ്മാശ്ലീഹായുടെ പിന്‍ഗാമിയുമാണ് . മാര്‍ത്തോമായുടെ പേര് വഹിക്കാന്‍ അദ്ദേഹം യോഗ്യനും കടപ്പെട്ടവനുമാണ്. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ മെത്രാന്‍ പട്ടം സ്വീകരിക്കുന്നതൊടൊപ്പം പുതിയ പേരും സ്വീകരിക്കുക എന്നത്‌ പൗരസ്ത്യ പാരമ്പര്യമാണ്. പക്ഷെ നമ്മുടെ സഭയില്‍ പ്രസ്തുത പാരമ്പര്യം നഷ്ടമായി. നമ്മുടെ സഹോദരീ സഭകളില്‍ പലതിലും ഈ പാരമ്പര്യം ഇന്നും നിലനില്‍ക്കുന്നു. പ്രത്യേക വിളി ലഭിക്കുമ്പോള്‍ പേര് മാറുന്ന രീതി വി. ഗ്രന്ഥത്തില്‍ കാണാം.
ഉദാഹരണത്തിന്‌, അബ്രാം എന്ന പേര് അബ്രാഹം എന്നും (ഉല്‍.17/5) സാറായി എന്നത്‌ സാറാ എന്നും (ഉല്‍. 17/15) മാട്ടണമെന്ന് ദൈവം നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്നു. അതുപോലെ യക്കോവ്‌ പിതാവ്‌ ഇസ്രായേല്‍ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്‌ ഉല്‍പത്തി 32/28-ല്‍ കാണാം. യോനായുടെ പുത്രനായ ശിമയോനെ കേപ്പാ എന്ന് ഈശോ വിളിക്കുന്നത്‌ പുതിയ നിയമത്തില്‍ വ്യക്തമാണ്‌ (മത്താ.16/17) അതുകൊണ്ട്‌ നമ്മുക്ക്‌ നഷ്ടപ്പെട്ട പാരമ്പര്യം വലിയ മേല്‍പ്പട്ടക്കാരനിലൂടെ തിരികെ കൊണ്ടുവരണം. അതായത്‌ ജോസഫ്‌ എന്ന പേരുള്ളയാള്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടാല്‍ യൗസേപ്പ്‌ മാര്‍ത്തോമ്മാ എന്നും, മാത്യൂ എന്ന പേരുള്ളയാള്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടാല്‍ മത്തായി മാര്‍ത്തോമ്മാ എന്നും ജോര്‍ജ്‌/വര്‍ഗ്ഗീസ്‌ എന്ന പേരുള്ളയാള്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടാല്‍ ഗീവറുഗ്ഗീസ്‌ മാര്‍ത്തോമ്മാ എന്നും മാറ്റാവുന്നതാണ്‌. ഉദാഹരണമായി ചില പേരുകള്‍ ചൂണ്ടികാണിച്ചു എന്നേ ഉള്ളു.
2. നമ്മുടെ സഭാതലവന്‍ യഥാത്ഥത്തില്‍ അറിയപ്പെടേണ്ടത്‌ ഇന്ത്യ മുഴുവന്റെയും പിതാവും കവാടവുമെന്നാണ്‌. അതായത്‌ ഇന്ത്യയുടെ കാസോലിക്കാ ബാവ അല്ലെങ്കില്‍ ഇന്ത്യയുടെ പാത്രിയാര്‍ക്കീസ്‌ ബാവ. കസോലിക്കാ ബാവാ എന്ന പേരാണ്‌ പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി പാരമ്പര്യത്തിന്‌ ഏറെ അനുയോജ്യമായിട്ടുള്ളത്‌. പക്ഷെ നമ്മുടെ സഹോദരീ സഭകള്‍ പലതും കാതോലിയ്ക്കാ എന്ന പദം ഉപയോഗിക്കുന്നതുകൊണ്ട്‌ പാത്രിയാര്‍ക്കീസ്‌ ബാവ എന്ന പദം ഉപയോഗിക്കുന്നതാവും ഉചിതം. വത്തിക്കാന്‍ ഈ പദവി നമ്മുക്ക്‌ പുനരുദ്ധരിച്ച്‌ നല്‍കുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കണം എന്ന അഭിപ്രായം എനിക്കില്ല. അപ്പനെ സ്നേഹത്തോടെ എന്ത്‌ പേര് വിളിക്കണം എന്ന് തീരുമാനിക്കേണ്ടത്‌ മക്കളാണ്‌. നമ്മുടെ വലിയ പിതാവ്‌ നമ്മുടെ അപ്പനാണ്‌. അദ്ദേഹത്തെ ഇന്ത്യ മുഴുവന്റെയും പാത്രിയാര്‍ക്കിസ്‌ ബാവ എന്ന് നാം അഭിസംബോധന ചെയ്തു തുടങ്ങണം.
3. വലിയ മേല്‍പ്പട്ടക്കാരന്‍ ആരാധനക്രമാനുഷ്ഠാനങ്ങള്‍ക്കുപയോഗിക്കുന്ന കിരീടം കുറേകൂടി മനോഹരവും സഭയുടെ ആഢ്യത്വം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതും ആയിരിക്കണം. അതായത്‌ സഭയുടെ ആരാധനക്രമ ശുശ്രൂഷകള്‍ക്ക്‌ മുഖ്യ കാര്‍മ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത്‌ സഭാ തലവനാണ്‌. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കിരീടം ആ പദവിയ്ക്ക്‌ അനുസൃതമായി വ്യത്യസ്തതയും വ്യക്തിത്വവും പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതാകണം. ഇതൊക്കെ ലാളിത്യത്തിനെതിരാണെന്ന് പലരും കരുതിയേക്കാം. മെത്രാന്മാരും വലിയ മേല്‍പ്പട്ടക്കാരും ലാളിത്യം കാണിക്കേണ്ടത്‌ ആരാധനക്രമാനുഷ്ഠാനത്തിലല്ല; പ്രത്യുത സ്വകാര്യ ജീവിതത്തിലാണ്‌. ആരാധനക്രമം അഘോഷമാണ്‌ അത്‌ പരികര്‍മ്മം ചെയ്യുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ സഭാ തലവന്‍ മനോഹരമായ ഒരു കിരീടം ധരിയ്ക്കണം. എന്നു കരുതുന്നതില്‍ എന്താണ്‌ തെറ്റ്‌?
4. പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച്‌ മെത്രാന്മാര്‍ കൈസ്ലീവ ധരിക്കുന്നവരാണ്‌. ആരാധനക്രമം പരികര്‍മ്മം ചെയ്യുമ്പോള്‍ ഇത്‌ നിര്‍ബന്ധവുമാണ്‌. നമ്മുടെ സഭാ തലവന്‍ ആരാധനാക്രമാനുഷ്ഠാനങ്ങള്‍ക്ക്‌ കൈസ്ലീവാ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു കാലം വിദൂരമല്ല എന്നു കരുതട്ടെ. 5. അംശവടി ആത്മീയാധികാരത്തിന്റെയും ശുശ്രൂഷയുടെയും പ്രതീകമാണ്‌.വലിയ മേല്‍പ്പട്ടക്കാരനു വേണ്ടി മാത്രം നമ്മുടെ സഭാ തനിമയോട്‌ ചേര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുന്ന ഒരു അംശവടി രൂപകല്‍പ്പന ചെയ്യുക. ഇത്‌ തലമുറ തലമുറയായി വലിയ പിതാക്കന്മാര്‍ക്ക്‌ കൈമാറ്റിചെയ്യപ്പെടേണ്ടതുമാണ്. ഇവിടെയും ലാളിത്യത്തിന്‌ വേണ്ടി ഒരു സ്റ്റീല്‍ വളച്ചു വയ്ക്കുന്നത്‌ ഉചിതമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.6. സഭാ തലവനെക്കാളും വലിയ പദവിയാണ് "കര്‍ദ്ദിനാള്‍" എന്ന് പലരും ധരിക്കുന്നുണ്ട്‌. എന്നാല്‍ നമ്മുടെ സഭയില്‍ അതല്ല യാഥാര്‍ത്ഥ്യം. സഭാതലവന്മാരുടെ മുന്‍പില്‍ കര്‍ദ്ദിനാള്‍ പദവി ഒന്നുമല്ല. പൗരസ്ത്യ സഭകളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം കര്‍ദ്ദിനാള്‍ പദവി ആവശ്യമുള്ളതുമല്ല. വലിയ മേല്‍പ്പട്ടക്കാരന്‍ കര്‍ദ്ദിനാള്‍ പദവി സ്നേഹത്തോടെ നിരസിക്കുന്നതാണ് കരണീയമായിട്ടുള്ളത്‌. എന്നാല്‍ ഇക്കാലഘട്ടത്തിലെ പ്രത്യേക സഭാ സാഹചര്യത്തില്‍ അത്‌ ഒരു പക്ഷെ ഉടന്‍ സാധ്യമായെന്ന് വരില്ല, എങ്കിലും കര്‍ദ്ദിനാളിന്റെ ഔദ്യോഗിക വസ്ത്രങ്ങള്‍ അല്ല സഭാ തലവന്‍ ധരിയ്ക്കേണ്ടത്‌; പ്രത്യുത മാര്‍ത്തോമാ നസ്രാണി സഭയുടെ വലിയ മേല്‍പ്പട്ടക്കാരന്റെയാണ്. അതൊരു കുറവല്ല പിന്നെയോ തനിമയാണ് സൂചിപ്പിക്കുക. ലത്തീന്‍ മെത്രാന്മാരോടും കര്‍ദ്ദിനാളന്മാരൊടുമൊപ്പം നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ സഭാ തലവന്‍ മാര്‍ത്തോമ്മാ നസ്രാണി സഭയെന്ന പൗരസ്ത്യ സഭയുടെ തലവനും പിതാവുമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയപ്പെടണം എന്ന ഒരു എളിയ ആഗ്രഹമാണിതിന്‌ പിന്നില്‍.
7. 1999- നവംബര്‍ മാസം കൂടിയ സൂനഹദോസില്‍ കുര്‍ബാന അര്‍പ്പണത്തെ സംബന്ധിച്ചെടുത്ത തീരുമാനങ്ങള്‍ പാലിയ്ക്കുവാനും പാലിപ്പിക്കുവാനും സഭാ തലവന്‍ മുന്‍കൈ എടുക്കണം എന്നത്‌ ഒരു വലിയ ആഗ്രഹവും സ്വപ്നവുമാണ്‌. സൂനഹദോസ്‌ തീരുമാനങ്ങള്‍ പാലിചുകൊണ്ട്‌ മട്ടുള്ളവരെ പാലിയ്ക്കുവാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വലിയ മേല്‍പ്പട്ടക്കാരന്‍ ഉണ്ടാവണം. മാര്‍ത്തോമ്മാ നസ്രാണി സഭയുടെ തലവനും പിതാവുമായ വലിയ മേല്‍പ്പട്ടക്കാരനെക്കുറിച്ചുള്ള ചില സ്വപ്നങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളുമാണ്‌ ഇവിടെ കുറിച്ചത്‌. സ്വപ്നങ്ങള്‍ കാണാന്‍ ആര്‍ക്കും അവകാശം ഉണ്ടല്ലോ. അത്‌ പ്രാവര്‍ത്തികമാകും എന്ന് പ്രത്യാശിക്കാനും. അതു മാത്രമെ ഇവിടെ ചെയ്തുള്ളു. വളരെ ചെറിയ ചെറിയ കാര്യങ്ങളായി ഇതിനെ പലര്‍ക്കും തോന്നിയേക്കാം. പക്ഷെ ചെറുതും പ്രധാനമാണല്ലോ. സഭയുടെ തനിമയും വ്യക്തിത്വവും പ്രഘോഷിക്കുന്നത്‌ ലാളിത്യത്തിന്‌ എതിരൊന്നുമല്ല. ചെറുതെങ്കിലും വലിയ ഈ കാര്യങ്ങള്‍ക്കൂടി യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാകുമ്പോഴാണ്‌ സഭയുടെ തനിമ പൂര്‍ണ്ണമാവുക. അത്‌ സാധിക്കട്ടെ എന്നാഗ്രഹിക്കുന്നു.
"സീനാമലമേലുപവാസത്താല്‍ ശാശ്വത കല്‍പന മൂശേ നേടി തപസാലൊരുനാളീശോബര്‍നോന്‍ തപനനെ നിശ്ചലനാക്കി നൂനം. തപസിന്‍ മാര്‍ഗ്ഗം നേടിയ നിവ്യാ നഭസിലുയര്‍ന്നാനഗ്നിരഥത്തില്‍" (ഓനീസാ ദ്‌വാസാലിക്കേ, ഞായര്‍ റംശാ - നോമ്പുകാലം, സീറോ മലബാര്‍ യാമപ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍)
സഭ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നത്‌ വിശ്വസിക്കുന്നു. വിശ്വസിക്കുന്നത്‌ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു. ഈ പ്രാര്‍ത്ഥനയുടെ നിയമവും (LEX ORANDI), വിശ്വാസത്തിന്റെ നിയമവും (LEX CREDENDI), ജീവിതത്തിന്റെ നിയമമായി (LEX VIVENDI) മാറുമ്പോള്‍ സഭാ ജീവിതം അര്‍ത്ഥപൂര്‍ണ്ണമായി മാറുന്നു. ആദ്യനൂറ്റാണ്ടുകളില്‍ പത്രമാധ്യമങ്ങളോ, വിദൂരസമ്പര്‍ക്ക ഉപകരണങ്ങളോ, ധ്യാനകേന്ദ്രങ്ങളോ, ബൈബിള്‍ കണ്‍വന്‍ഷനുകളോ ഒന്നും ഇല്ലാതിരുന്ന അവസരത്തില്‍ സഭാജീവിത ക്രമീകരണത്തിന്‌ വേണ്ടത്‌ അതാത്‌ കാലങ്ങളിലെ പ്രാര്‍ത്ഥനകളീൂടെയാണ്‌ പിതാക്കന്മാര്‍ നല്‍കിയിരുന്നത്‌. പ്രാര്‍ത്ഥനാ ജീവിതം പഠനജീവിതം കൂടിയായിരുന്നു. സഭയുടെ ഔദ്യോഗിക പ്രാര്‍ത്ഥനകളിലൂടെ സഭ വിശ്വാസ സത്യങ്ങളും ജീവിത മൂല്യങ്ങളും പഠിപ്പിച്ചു.
അതുകൊണ്ടാണ്, ആരാധനക്രമാനുഷ്ഠാന ജീവിതമാണ്‌ യഥാര്‍ത്ഥമായ വിശ്വാസ പരിശീലനമെന്നു പറയുക. സഭയുടെ ഔദ്യോഗിക പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ സഭ നിര്‍ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന രീതിയില്‍ അനുഷ്ഠിക്കുമ്പോള്‍ ആണ്‌ യഥാര്‍ത്ഥവിശ്വാസ പരിശീലനം സാധ്യമാകുക. കുര്‍ബാനയും, കൂദാശകളും, യാമപ്രാര്‍ത്ഥനകളും, കൂദാശാനുകരണങ്ങളുമൊക്കെ ഒരേ സമയം വിശ്വാസ പ്രഘോഷണവും വിശ്വാസ പരിശീലനവുമാണ്‌. മാര്‍ത്തോമ്മാ നസ്രാണി സഭയുടെ യാമപ്രാര്‍ത്ഥനകളിലെ വിശ്വാസ പരിശീലനമാണ്‌ ഇന്നത്തെ ധ്യാനവിഷയം. നോമ്പിന്റെ ചൈതന്യമെങ്ങിനെയാവണമെന്ന് നോമ്പുകാലത്തിലെ യാമപ്രാര്‍ത്ഥനകളിലൂടെ സഭ വ്യക്തമായി പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്‌. നോമ്പുകാലത്തില്‍ എങ്ങിനെയുള്ള ജീവിതമാണ്‌ സഭാമക്കള്‍ നയിക്കേണ്ടത്‌, എപ്രകാരം നോമ്പ് അനുഷ്ഠിച്ച്‌ ഉയിര്‍പ്പുതിരുനാളിനൊരുങ്ങാം, എന്നൊക്കെ നോമ്പുകാലത്തെ പ്രാര്‍ത്ഥനകളിലും ഗീതങ്ങളിലും വ്യക്തമാണ്‌. അതായത്‌ എപ്രകാരമുള്ള ജീവിതമാണ്‌ നോമ്പുകാലത്ത്‌ നയിക്കേണ്ടതെന്ന്‌ അഞ്ചു പ്രധാന കാര്യങ്ങളിലൂന്നി, നോമ്പുകാല യാമപ്രാര്‍ത്ഥനകളിലൂടെ സഭ നിര്‍ദേശിക്കുന്നു. അവയുടെ ആഴത്തിലുള്ളതല്ലെങ്കിലും ലളിതമായ ഒരു വിശകലനമാണിവിടെ നല്‍കുന്നത്‌. 1. തിന്മ വിട്ടൊഴിഞ്ഞ്‌ നന്മ ചെയ്യുക (ഓനീസാ ദ്‌വാസാര്‍, ഞായര്‍ റംശാ- നോമ്പുകാലം).
സങ്കീര്‍ത്തനങ്ങള്‍ 34/14 ആണ്‌ ഈ പ്രാര്‍ത്ഥനയ്ക്ക്‌ ആധാരം. തിന്മയില്‍ നിന്ന് ഒഴിവായി നന്മ ചെയ്യേണ്ടവരാണ്‌ വിശ്വാസികള്‍ എന്ന് സഭ ഇവിടെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു. സ്നേഹത്തിന്റെ കല്പനയുടെ ലംഘനമാണ്‌ തിന്മ (ഓനീസാ ദ്‌റംശാ - തിങ്കള്‍). കല്പനകളുടെ ലംഘനമാണ്‌ പാപമെന്ന ധ്യാനത്തോടൊപ്പം, വര്‍ജ്ജിക്കേണ്ട തിന്മകളേതെല്ലാമാണെന്ന സൂചനയും നോമ്പുകാല പ്രാര്‍ത്ഥനകളിലുണ്ട്‌. അതില്‍ ഒന്നാമത്തേതാണ്‌ ദ്രവ്യാഗ്രഹം; എന്തെന്നാല്‍ സകല പാപങ്ങളുടെയും മൂലം ദ്രവ്യാഗ്രഹമാണ്‌ (ഓനീസാ ദക്ക്ദം - ഞായര്‍ റംശാ). പലതരം വ്യാമോഹങ്ങള്‍ തിന്മയ്ക്ക്‌ കാരണമാകുന്നു (1 തിമോ: 6/10). ഉപേക്ഷിക്കേണ്ട തിന്മകളുടെ ഒരു ലിസ്റ്റ്‌ നോമ്പുകാലം ഒന്നാം ഞായര്‍ ലേഖനത്തില്‍ നാം കണ്ടതാണ്‌ (എഫേ: 4/25). അസത്യം, കോപം, മോഷണം, ദുഷിച്ച സംസാരം, റൂഹാദക്കുദ്ശായെ വേദനിപ്പിയ്ക്കല്‍, ക്രോധം, കലഹം, ദൂഷണം തുടങ്ങിയ തിന്മകളെല്ലാം വര്‍ജ്ജിക്കണമെന്നും പരസ്പരം ദയയും കരുണയുമുള്ളവരായിരിക്കണമെന്നും മാര്‍ പൗലോസ്‌ ഉപദേശിക്കുന്നു. വിട്ടൊഴിയേണ്ട തിന്മകള്‍ ഏവയെന്ന്‌ മാര്‍ യാക്കോവും തന്റെ ലേഖനത്തില്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്‌. യാക്കോ: 4/11-12 സഹോദരനെതിരായി സംസാരിക്കരുത്‌. യാക്കോ: 3/ നാവിനെ കെട്ടഴിച്ച്‌ വിടരുത്‌, നിയന്ത്രിക്കണം. യാക്കോ: 2/ പക്ഷപാതരഹിതമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കണം. നോമ്പിന്റെ സാരം ഭോജ്യങ്ങള്‍ വെടിയുക മാത്രമല്ല, കോപവും, അസൂയയുമെല്ലാം ഉപവാസത്താല്‍ വെടിയണം (ഓനീസ ദ്‌വാസാര്‍, ഞായര്‍ - റംശാ). കര്‍മ്മങ്ങള്‍ നീതി നിറഞ്ഞതാകണം (ഓനീസാ ദ്‌വാസാര്‍, ഞായര്‍ - റംശാ). അഹങ്കാരവും അഹംഭാവവുമാണ്‌ പാപത്തില്‍ വീഴാന്‍ കാരണമെന്നും (ഓനീസാ ദ്‌റംശാ, ചൊവ്വാ), അഹങ്കാരത്താല്‍ ഭോഷനായിതീര്‍ന്ന എന്നോട്‌ കരുണയുണ്ടാകണമെന്നും (ചൊവ്വാ, ലെലിയാ - കാറോസൂസാ). വിശ്വാസി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു.
2. ഉണര്‍ന്ന്‌ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുക.
ഉണര്‍ന്നിരുന്ന് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാനുള്ള ഉദ്ബോധനമണ്‌ ചൊവ്വാ റംശായിലുള്ളത്‌ (ഓനീസാ ദക്ക്ദം). ഉണര്‍ന്നിരുന്ന് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കനുള്ള നിര്‍ദ്ദേശം ഗത്സമനിയില്‍ വച്ച്‌ കര്‍ത്താവ്‌ ശ്ലീഹന്മാര്‍ക്ക്‌ നല്‍കുന്നുണ്ട്‌ (ലൂക്കാ:22/46). ഉത്സാഹത്തോടെ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാന്‍ ദൈവകൃ‍പ ആവശ്യമാണ്. ഈ കൃ‍പയ്ക്ക്‌ വേണ്ടിയുള്ള പ്രാര്‍ത്ഥനയാണ്‌ ഞായര്‍ ലെലിയാ കാറോസൂസായില്‍ ഉള്ളത്‌. പ്രാര്‍ത്ഥനയുടെ ശക്തിയും (ലൂക്കാ:11), നിരന്തര പ്രാര്‍ത്ഥനയുടെ ആവശ്യകതയും (ലൂക്കാ:18) വേദപുസ്തകത്തിലെ പ്രധാന വിഷയങ്ങളാണ്‌. കൃ‍തജ്ഞതാ നിര്‍ഭരരായി ഉണര്‍ന്നിരുന്ന് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാന്‍ മാര്‍ പൗലോസ്‌ ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്‌ (കൊളൊ:4/12). ചെടി നട്ടുവളര്‍ത്തുന്നതു പോലെയാണ പ്രാര്‍ത്ഥനാ ചൈതന്യം വളര്‍ത്തേണ്ടതെന്നും (ഓനീസാ ദക്ക്ദം, ചൊവ്വാ - റംശാ), ഉള്ളില്‍ നിന്നുയരുന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനയെ ദൈവസന്നിധിയിലെത്തുകയുള്ളുവെന്നും (ഓനീസാ ദക്ക്ദം, തിങ്കള്‍ റംശാ) നോമ്പുകാല പ്രാര്‍ത്ഥനകളില്‍ കാണാം. എന്തിനൊക്കെ വേണ്ടി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കണം (നോമ്പുകാല പ്രത്യേക കാറോസൂസാ) എന്നതോടൊപ്പം, പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുവാന്‍ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ എന്ന മനോഹരമായ കാറോസൂസായും (ശനി ലെലിയാ - കാറോസൂസാ) നോമ്പുകാല യാമപ്രാര്‍ത്ഥനകളിലെ പ്രത്യേകതകളാണ്.
3. അലസത വെടിഞ്ഞ്‌ ജാഗ്രതയുള്ളവരാകുക.
വിശ്വാസജീവിതത്തില്‍ പലപ്പോഴുമുണ്ടാകുന്ന കോട്ടമാണ് അലസത. അലസത വെടിഞ്ഞ്‌ അഗതികളെ സ്നേഹിക്കണമെന്നും (തെശ്ബൊഹത്താ, വ്യാഴം - ലെലിയാ), അലസത വെടിഞ്ഞ്‌ ജാഗരൂകരായാല്‍ മാത്രമെ പ്രത്യാശാദി ഫലങ്ങള്‍ നേടു എന്നും (തെശ്ബൊഹത്താ, ഞായര്‍ - ലെലിയാ) നോമ്പുകാല പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നു, സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലേയ്ക്കുള്ള വഴി ഇടുങ്ങിയതാണ അതിനാല്‍ യാത്രയില്‍ അല്‍പം അജാഗ്രത വന്നാല്‍ യാത്രികന്‍ ലക്ഷ്യസ്ത്ഥാനത്തെത്തില്ല (ഓനീസാ ദറംശാ - തിങ്കള്‍). അദ്ധ്വാനിക്കാന്‍ വിസമ്മതിക്കുന്നതുകൊണ്ട്‌ അലസന്റെ ആഗ്രഹങ്ങള്‍ അവന്റെ മരണകാരണമാകുമെന്ന സുഭാഷിതങ്ങളിലെ (21/25) ചിന്തയോടൊപ്പം; അലസതയിലും, ഞങ്ങളില്‍ നിന്ന് സ്വീകരിച പാരമ്പര്യത്തിനിണങ്ങാത്ത രീതിയിലും ജീവിക്കുന്ന ഏതൊരു സഹോദരനില്‍ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുനില്‍ക്കണമെന്നുമുള്ള മാര്‍ പൗലോസിന്റെ (2 തെസ: 3/06) നിര്‍ദ്ദേശവും എടുത്തു പറയേണ്ടതാണ. അലസതയാല്‍ താലന്ത്‌ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്ന ഭൃ‍ത്യന്റെ ഉപമ നമുക്ക്‌ സുപരിചിതമാണല്ലോ?. അലസതമൂലം കാലത്തിന്റെ വില അറിയാതെ മന്നില്‍ ഉറക്കം പൂണ്ട്‌ കിടക്കുന്ന മനുജനെ തൊട്ടുണര്‍ത്തുന്ന ഗീതങ്ങളാണ്‌ ചൊവ്വാ റംശായിലുള്ളത്‌ (ഓനീസാ ദക്ക്ദം).
4. പ്രവാചകന്മരുടെ വചനങ്ങള്‍ ഓര്‍മ്മിക്കുക. വെള്ളിയാഴ്ച ഓനീസാ ദ സപ്രാ ആരംഭിക്കുക പ്രവാചകന്മാരുടെ വചനങ്ങള്‍ ഓര്‍മ്മിക്കാനുള്ള നിര്‍ദ്ദേശത്തോടെയാണ്‌. വിശുദ്ധ പ്രവാചകന്മാര്‍ മുന്‍പു പറഞ്ഞ വചനങ്ങളും ശ്ലീഹന്മാര്‍ വഴി ഈശോ നല്‍കിയ കലപനയും ഓര്‍മ്മിയ്ക്കണമെന്ന് മാര്‍ പത്രോസ്‌ ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുന്നു (2 പത്രോസ്‌: 3/2). പുണ്യവാന്മാരായ പൂര്‍വ്വ പിതാക്കന്മാരുടെ ജീവിതവും വചനങ്ങളും മാതൃ‍കയാക്കാനുള്ള നിര്‍ദ്ദേശമാണിത്‌. വചന വായനയ്ക്കും ധ്യാനത്തിനും നോമ്പുകാലത്ത്‌ കൂടുതല്‍ സമയം കണ്ടെത്തേണ്ടതുണ്ട്‌. ശ്ലീഹന്മാരുടെ പിന്‍ഗാമികളായ മെത്രാന്മാര്‍ സഭയുടെ ഔദ്യോഗിക പഠനങ്ങള്‍ നല്‍കുമ്പോള്‍ അവ ശ്രവിക്കാനും പാലിക്കാനും നമുക്ക്‌ കടമയുണ്ട്‌. ഗുരുതുല്യരായ മുതിര്‍ന്നവരെ ബഹുമാനിക്കാനും അവരെ മാതൃ‍കയാക്കാനും നോമ്പുകാലത്ത്‌ സധിക്കണം. മാതാപിതാക്കള്‍, ഗുരുക്കന്മാര്‍, മുതിര്‍ന്നവര്‍, സഭാശുശ്രുഷയില്‍ നമ്മെ നയിക്കുന്നവര്‍ തുടങ്ങിയവരുടെ വാക്കുകള്‍ ഓര്‍മ്മിക്കുക, പാലിക്കുക എന്നിവ നോമ്പുകാലത്ത്‌ ശീലിക്കേണ്ടതാണ. ഉത്സാഹത്തോടെ ദൈവവചനം ശ്രവിക്കാന്‍ ദൈവകൃ‍പ ആവശ്യമാണ്. ഈ കൃ‍പയ്ക്കുവേണ്ടി ഞായറാഴ്കത്തെ ലെലിയാ കാറോസൂസായില്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു. പുണ്യപിതാക്കന്മാരുടെ വചനത്തിന്റെ മൂല്യവും, മഹത്ത്വവും കാലത്തിനതീതമണെന്നതിനുള്ള ഉത്തമ തെളിവാണ തോബിത്തിന്റെ ജീവിതം. തോബിത്‌ മകന നല്‍കുന്ന ഉപദേശങ്ങള്‍ (തോബിത്‌: 4/5-10) നോമ്പുകാലത്ത്‌ നസ്രാണി സഭ പ്രാര്‍ത്ഥനാപൂര്‍വ്വം സ്മരിക്കുന്നുണ്ട്‌ (ശൂബാഹാ, വ്യാഴം - ലെലിയാ). 5. അപരാധങ്ങള്‍ ഏറ്റുപറയുക.
നോമ്പുകാലത്ത്‌ ഒഴിചു കൂടാനാവാത്ത ഒരു കാര്യമാണ പാപങ്ങളുടെ അനുസ്മരണവും ഏറ്റു പറച്ചിലും. വെള്ളിയാഴ്ചയിലെ ഓനീസാ ദ റംശായില്‍ "നിന്റെ അപരാധം നീ ഏറ്റുപറയുക" എന്ന നിര്‍ദേശം കാണുന്നു. ചെയ്ത കുട്ടങ്ങള്‍ ഏട്ടുപറയുക രക്ഷയ്ക്കത്യാവശ്യമാണെന്ന് ജറമിയ പ്രവാചകന്‍ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നുണ്ട്‌ (ജറമിയ: 3/13). നോമ്പുകാലത്ത്‌ അത്യന്താപേക്ഷിതമായ അനുരഞ്ഞജന കൂദാശയെക്കുറിചുള്ള ഒര്‍മ്മപ്പെടുത്തല്‍ കൂടിയാണിത്‌. പരസ്പരം മറക്കാനും പൊറുക്കാനും; ദൈവത്തോടും പുരോഹിതനോടും തെറ്റുകള്‍ ഏട്ടുപറയാനും സഭ നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്നു. മക്കള്‍ മാതാപിതാക്കളോടും ഭാര്യാഭര്‍ത്താക്കന്മാര്‍ പരസ്പരവും, ശിഷ്യന്മാര്‍ ഗുരുക്കളോടും, പ്രായം കുറഞ്ഞവര്‍ മുതിര്‍ന്നവരോടും മാപ്പ്‌ ചോദിക്കട്ടെ. അതോടൊപ്പം വൈദീകര്‍ മെത്രാന്മാരോടും, മെത്രാന്മാര്‍ സഹവൈദീകരോടും ക്ഷമിക്കുകയും, പൊറുക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ നോമ്പുകാലം അനുഗ്രഹീതമാകും. ഇപ്രകാരം വ്യക്തിജീവിതത്തിനും സമൂഹജീവിതത്തിനും അത്യാവശ്യമായ ധാരാളം നിര്‍ദേശങ്ങള്‍ നോമ്പുകാലത്തെ യാമപ്രാര്‍ത്ഥനകളില്‍ കാണാം. അവയില്‍ കുറച്ചു മാത്രമേ മുകളില്‍ സൂകിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളു. വി. ഗ്രന്ഥ ഭാഗങ്ങളും സഭാപിതാക്കന്മാരുടെ പഠനങ്ങളും നിറഞ്ഞ നസ്രാണി സഭയുടെ യാമപ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ ആഴി പോലെ അഗാധമാണ്‌. ഈ ആഴിയില്‍ ജാഗ്രതയോടെ, പ്രാര്‍ത്ഥനാപൂര്‍വ്വം സഞ്ചരിച്ചാല്‍ വിലമതിക്കാനാവാത്ത മുത്തുകളും പവിഴങ്ങളും സുലഭമായി ലഭിക്കും. നോമ്പുകാലത്തിന്റെ ചൈതന്യം പ്രഘോഷിക്കുന്ന ഒരു ഗീതത്തോടുകൂടി ഈ കുറിപ്പ്‌ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു. "പരിപാവനമാമുപവാസത്തിന്‍ പാതയിലൂടെ നടന്നീടാനും ഉള്‍ക്കളമഴകിലൊരീക്കിടാനും അപരനു തുണതന്‍ കരമേകാനും സഹചരെ നിത്യം സേവിപ്പാനും നാഥാ നീ കൃ‍പ തൂകണമെന്നില്‍"
(ഓനീസാ ദ വാസാലിക്കേ, ഞായര്‍ റംശാ, നോമ്പുകാലം- സീറോ മലബാര്‍ യാമപ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍).
മകരവിളക്കു ദിനത്തില്‍ പുല്ലുമേട്‌ ഉണ്ടായ ദുരന്തവും, കുഞ്ഞനുജത്തി സൗമ്യയുടെ നിര്യാണവും 2011- ല്‍ മലയാളികളെ ഏറെ വേദനിപ്പിച്ച രണ്ടു സംഭവങ്ങളാണ്‌. ഇവയിലേയ്ക്കു നയിച്ച കാരണങ്ങളും അവയ്ക്കുള്ള പതിവ്‌ പ്രതിവിധികളും മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ ധാരാളം ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെടുകയ്യും ചെയ്തു. മാധ്യമ വിചാരണയ്ക്ക്‌ ൈഎസ്‌ ക്രീം, ഇടമലയാര്‍ എന്നിങ്ങനെ പുതിയ വിഷയങ്ങള്‍ ഓരോ പ്രഭാതത്തിലും കിട്ടുന്നതുകൊണ്ട്‌ ദിവസങ്ങള്‍ക്കകം അവ ചെറു കോളങ്ങളില്‍ ഒതുങ്ങി. മനുഷ്യജീവന്‌ ലക്ഷങ്ങളുടെ വില മന്ത്രി സഭ കൂടി തീരുമാനിച്ച്‌ അന്വേഷണം പ്രഖ്യാപിച്ചതോടുകൂടി ഭരിക്കുന്നവരുടെ ഉത്തരവാദിത്വവും അവസാനിച്ചു. ഈ ദുരന്തങ്ങള്‍ മൂലം ദുരിതത്തിലായ ബന്ധുക്കള്‍ക്കും മിത്രങ്ങള്‍ക്കും മാത്രം അവ തീരാക്കണ്ണീരായി അവശേഷിക്കുന്നു. നസ്രാണി പൈതൃകവും പാരമ്പര്യവും ചര്‍ച്ചാ വിഷയമാകുന്ന "മാര്‍ഗ്ഗ"ത്തിന്‌ ഇതിലെന്തു കാര്യം എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നവരുണ്ടാകാം. തീര്‍ച്ചയായും കാര്യമുണ്ട്‌. കാരണം സമൂഹത്തിന്റെ വേദന എന്നും നസ്രാണികളുടെയും വേദനയാണ്‌; ആയിരിക്കണം. അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ച്‌ കൂടുതല്‍ ബോധ്യമുള്ളതും അതിനുവേണ്ടി പോരാടുന്നതുമായ ഒരു സമൂഹത്തിലാണ്‌ നാമിന്ന് ജീവിക്കുന്നത്‌ .
ഡോക്ടര്‍മാരുടെ സമരം, അദ്ധ്യാപക സംഘടനകളുടെ പണിമുടക്ക്‌, സ്വകാര്യ ബസുടമകളുടെ അനിശ്ചിതകാല പണിമുടക്ക്‌ തുടങ്ങിയവ കേരളത്തില്‍ പതിവാണല്ലോ. അവകാശ സംരക്ഷണത്തിനായി, അവകാശങ്ങള്‍ നേടിയെടുക്കുവാന്‍ നേരായ മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നത്‌ നല്ലതാണ്‌. . പക്ഷെ ഈ അവകാശത്തോട്‌ എപ്പോഴും ചേര്‍ത്തു വയ്ക്കേണ്ട ഒരു കാര്യമാണ്‌ "കടമ". ഒരു പക്ഷെ പലപ്പോഴും മറന്നു പോകുന്നതും വിട്ടുപോകുന്നതുമായ ഒന്നാണ്‌ "കടമ" എന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യം. ഭാഗ്യസ്മരണാര്‍ഹനായ 23-ാ‍ം യോഹന്നാന്‍ മാര്‍പാപ്പ PACEM IN TERRIS (PEACE ON EARTH ) എന്ന ചാക്രിക ലേനത്തില്‍ അവകാശത്തെയും കടമയെയും കുറിച്ച്‌ വ്യക്തമായി പറയുന്നുണ്ട്‌. അവകാശവും കടമയും എപ്പോഴും ഒരുമിച്ച്‌ പോകേണ്ടതാണ്‌ എന്നാണ്‌ പാപ്പ പറയുക; ഒരു നാണയതിന്റെ രണ്ടു വശങ്ങള്‍ പോലെ. ഒന്നില്ലെങ്കില്‍ മറ്റേത്‌ അപൂര്‍ണ്ണമാണ്‌. എവിടെ കടമ ചെയ്യാതിരിക്കുന്നുവോ, അവിടെ അവകാശങ്ങള്‍ നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നു. കടമകള്‍ മറക്കുന്നതുകൊണ്ടോ, നിര്‍വ്വഹിക്കാത്തതുകൊണ്ടോ ആണ്‌ പലപ്പോഴും അവകാശങ്ങള്‍ ഹനിയ്ക്കപ്പെടൂക. ഒരു സമൂഹത്തില്‍ അവകാശങ്ങള്‍ ലഭ്യമല്‍ളാതിരിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ അതിന്റെയര്‍ത്ഥം അവിടെ കടമകളുടെ നിര്‍വ്വഹണത്തില്‍ അപാകതകള്‍ ഉണ്ട്‌ എന്നാണ്‌. പുല്ലുമേട്ട്ടിലെ ദുരന്തത്തിന്റെ കാരണമായി പല വാദഗതികളും ഉയര്‍ന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്‌, എങ്കിലും അവിടെ കര്‍ത്തവ്യനിരതരാകേണ്ടിയിരുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെയും, അവരെ നയിക്കേണ്ടിയിരുന്ന ഭരണകര്‍ത്താക്കളുടെയും ഭരണ നിര്‍വ്വഹണത്തിലെ പാളിച്ചകളാണ്‌ ഈ ദുരന്തത്തിന്റെ വ്യാപ്തി കൂട്ടിയതെന്ന്‌ നിസ്സംശയം പറയാം.
ഭഗവാനെ വണങ്ങി മനസ്സുനിറയെ അനുഗ്രഹവും നന്മയുമായി വീടുകളില്‍ മടങ്ങിയെത്തി കുടുംബാംഗങ്ങളോടൊപ്പം ജീവിക്കാനുള്ള ഒരുകൂട്ടം ഭക്തരുടെ ജീവിതാവകാശമാണ്‌ അതിനാല്‍ ഹനിയ്ക്കപ്പെട്ടത്‌. ഇതുമൂലം അനാഥമായതൊ നൂറൂകണക്കിന്‌ കുഞ്ഞുങ്ങളും, ഭാര്യമാരും. ഭര്‍ത്താവിനാല്‍, അപ്പനാല്‍ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുക എന്ന അവകാശം ഈ ഭാര്യമാര്‍ക്കും, മക്കള്‍ക്കും നിഷേധിക്കപെട്ടു. ഇതിലേയ്ക്കു നയിച്ചതോ, കാലാകാലങ്ങളില്‍ തങ്ങളുടെ കടമകള്‍ ശരിയാംവണ്ണം നിര്‍വ്വഹിക്കാതിരുന്ന കേരളത്തിലെ ഭരണ ഉദ്യോഗസ്ഥ വൃന്ദം തന്നെ.
ദിവസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടും മനസ്സില്‍ ഒരു തേങ്ങലും വിങ്ങലുമായി സൗമ്യയുടെ നിഷ്കളങ്ക മുഖവും കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ കരച്ചിലും നിലനില്‍ക്കുന്നു. സംരക്ഷിക്കപ്പെടുക, ജീവിക്കുക എന്നീ അവകാശങ്ങള്‍ സൗമ്യയ്ക്കു നഷട്പ്പെട്ടത്‌ പലരും തങ്ങളുടെ കടമ നിര്‍വ്വഹണത്തില്‍ വീഴ്ച്ച വരുത്തിയതു കൊണ്ടാണ്‌. ഇവിടെ ആരൊക്കെയണ്‌ കടമകള്‍ മറന്നത്‌; ട്രെയിനുകളിലെ വനിതാ കംബാര്‍ട്ടുമെന്റ്‌ നടുവിലേയ്ക്കു മാറ്റണം എന്ന നിര്‍ദേശ്ശം നടപ്പിലാക്കാതിരുന്ന റയില്‍വേ ഉദ്വോഗസ്ഥര്‍, ഇത്രയേറെ സ്ത്രീ യാത്രക്കാര്‍ രാത്രിയില്‍ യാത്ര ചെയ്യൂന്ന ട്രെയിനില്‍ ആവശ്യത്തിന്‌ സുരക്ഷാ ഉദ്വോഗസ്ഥരെ നിയമിക്കാതിരുന്ന മേലധികാരികള്‍, ട്രെയിനില്‍ നിന്ന് ആരോ തഴേയ്ക്കു പതിക്കുന്നതു കണ്ട്‌ ചങ്ങല വലിയ്ക്കാന്‍ സഹായം തേടിയ ചെറുപ്പക്കാരനെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തിയ "മാന്യയാത്രക്കാര്‍". ഇവരൊക്കെ തങ്ങള്‍ ചെയ്യേണ്ട കടമകള്‍ ചെയ്യാതിരുന്നപ്പോള്‍ സൗമ്യ എന്ന പെണ്‍കുട്ടിയ്ക്ക്‌ നഷ്ട്ടപ്പെട്ടത്‌ ജീവിക്കാനുള്ള അടിസ്ഥാന അവകാശമാണ്‌. മകളൊടൊപ്പം ജീവിയ്ക്കാനും, സഹോദരിയുടെ നല്‍ള ഭാവി കാണാനുമുള്ള അവകാശങ്ങള്‍ സൗമ്യയുടെ മാതാപിതാക്കള്‍ക്കും സഹോദരനും നിഷേധിയ്ക്കപ്പെട്ടു.
ഇനി സഭയുടെ കര്യത്തിലേയ്ക്ക്‌ വരാം. കേരളസഭ കഴിഞ്ഞ കുറെ വര്‍ഷങ്ങളായി അവകാശ സംരക്ഷണത്തിനായി ഏറെ കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട്‌. ജനങ്ങളെ അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ച്‌ ബോധമുള്ളവരാക്കനുള്ള ആത്മാര്‍ത്ഥശ്രമവും നടക്കുന്നുണ്ട്‌. പക്ഷെ ഇതോടൊപ്പം കടമ നിര്‍വ്വഹണത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ചും ബോധ്യം നല്‍കേണ്ടതാണ്‌. ന്യൂനപക്ഷ അവകാശ സെമിനാറുകളും, റാലികളും നടത്തുമ്പോള്‍, ന്യൂനപക്ഷങ്ങളുടെ കടമകളും ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കണം. നമ്മള്‍ നടത്തുന്ന വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളില്‍ പഠിപ്പിക്കുന്നവരും പഠിച്ചിറങ്ങുന്നവരും വ്യക്തി ജീവിതത്തിലും, സമൂഹജീവിതത്തിലും കടമ നിര്‍വ്വഹണത്തിന്റെ നല്‍ള മാതൃകകള്‍ ആകുന്നുണ്ടോ?. കടമ നിര്‍വ്വഹണത്തിലൂടെ അനേകരുടെ അവകാശങ്ങള്‍ അവര്‍ സംരക്ഷിക്കുന്നുണ്ടോ?. വിലയിരുത്തപ്പെടേണ്ട ഒരു സംഗതിയാണിത്‌.
മദ്യം നിരോധിക്കപ്പെടുക എന്നത്‌ സമൂഹത്തിന്റെ അവകാശമായി പ്രസ്താവനകള്‍ ഉയരുമ്പോള്‍, സഭാമക്കള്‍ത്തന്നെ മദ്യത്തെ അസാധാരണമാം വിധം പുണരുന്ന പ്രവണത ഉണ്ടാകുന്നതെന്തെ എന്ന് ചിന്തിക്കേണ്ടതല്‍ളേ?. ആഘോഷങ്ങള്‍ക്കും പെരുന്നാളുകള്‍ക്കും മദ്യം മേന്‍പൊടിയായി സഭാമക്കളില്‍ ചിലര്‍ ഉപയോഗിക്കുമ്പോള്‍, സര്‍ക്കാരിനെ മാത്രം കുറ്റം പറയുന്നതു കൊണ്ട്‌ കാര്യമുണ്ടോ?. "അവിശ്വാസികള്‍" എന്നു മുദ്രകുത്തപ്പെടുന്നവരെ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥികളാക്കരുതെന്നും അവര്‍ക്ക്‌ വോട്ട്‌ നിഷേധിക്കണമെന്നുമുള്ള ചിന്തകള്‍ ഉയരുമ്പോള്‍ തന്നെ "വിശ്വാസികള്‍ എന്ന വിശേഷണമുള്ളവര്‍ നടത്തുന്ന കടമ നിര്‍വ്വഹണങ്ങളും വിലയിരുത്തേണ്ടതല്‍ളേ?.
ഓരോ വ്യക്തിയ്ക്കും ധാരാളം കടമകള്‍ നിര്‍വ്വഹിയ്ക്കേണ്ടതുണ്ട്‌. അതുവഴി ഒരു തലമുറയുടെ അവകശങ്ങളാണ്‌ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുക. കടമ നിര്‍വ്വഹണത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച്‌ കൂടുതല്‍ ബോധ്യങ്ങള്‍ നല്‍കണം. മാതാപിതാക്കള്‍ കടമ നിര്‍വ്വഹിയ്ക്കുമ്പോള്‍ മക്കളുടെ അവകാശങ്ങള്‍ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. അതുപോലെ മക്കള്‍ കടമ നിര്‍വ്വഹിക്കുമ്പോള്‍ മാതാപിതാക്കളുടെയും. ഒരു പുരോഹിതനും വിദ്യാര്‍ത്ഥിയുമെന്ന നിലയിലുള്ള എന്റെ കടമകള്‍ ഞാന്‍ ചെയ്യാതിരുന്നാല്‍ സഭയുടെയും സമൂഹത്തിന്റെയും അവകശമാണ്‌ ഹനിയ്ക്കപ്പെടുക. വികാരിയച്ചന്‍ കടമ നിര്‍വ്വഹിക്കുമ്പോള്‍ ഇടവകക്കാരുടെ മുഴുവന്‍ അവകാശങ്ങള്‍ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. ന്യായാധിപന്മാര്‍ കടമ മറന്നാല്‍ സമൂഹത്തില്‍ അവകാശ ലംഘനങ്ങള്‍ ധാരാളം ഉണ്ടാകും. മേല്‍പ്പട്ടക്കാര്‍ കടമകള്‍ ശരിയാം വണ്ണം കടമ നിര്‍വഹിക്കുമ്പോള്‍ സഭയുടെയും സമൂഹത്തിന്റെയും അവകാശങ്ങള്‍ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.
നമ്മുടെയൊക്കെ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ വഴി കടമ നിര്‍വ്വഹണതിന്റെ പ്രാധാന്യം കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കു നല്‍കണം. ഉദാഹരണത്തിന്‌ പ്രകൃതിയോട്‌ നമ്മുക്ക്‌ ചില കടമകള്‍ നിര്‍വ്വഹിക്കാനുണ്ട്‌; പ്ലാസ്റ്റിക്കുപയോഗം കുറയ്ക്കല്‍, മാലിന്യ സംസ്കരണം, വിഷ മരുന്നുകളും രാസ വളങ്ങളും കൃഷിയിടങ്ങളില്‍ ഉപയോഗിക്കാതിരിക്കല്‍ ഇവയൊക്കെ പ്രകൃതിയോടൂള്ള നമ്മുടെ കടമയാണ്‌. ഈ കടമകള്‍ നിര്‍വ്വഹിക്കുക വഴി സഹജീവികളുടെ അവകാശത്തെയാണ്‌ നാം സംരക്ഷിക്കുക. ഇതിന്‌ കോട്ടം വരുമ്പോഴാണ്‌ "എന്‍ഡോസള്‍ഫാന്‍" പോലുള്ള ദുരന്തങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവുക. ഈ കടമ നിര്‍വ്വഹണത്തെകുറിച്ചൊക്കെ നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ നാം ബോധവാന്മാരാക്കേണ്ടതാണ്‌. അതിന്‌ ഏറ്റവും നല്‍ള മാതൃക നാം തന്നെ ആ കടമകള്‍ നിര്‍വ്വഹിക്കുക എന്നതാണ്‌.
ഇതിനൊക്കെ എവിടെയെങ്കിലും കുറവോ അലംഭാവമോ ഉണ്ടായാല്‍ അവകാശ ലംഘനങ്ങളുടെ ഒരു നിര തന്നെ രൂപപ്പെടൂം. അതുപോലെ മറ്റുള്ളവരുടെ കടമകളില്‍ അനാവശ്യ ഇടപെടലുകള്‍ നടത്തുന്നതും ശരിയായ പ്രവണതയല്‍ള. ഉദാഹരണത്തിന്‌ ന്യായമായ ശിക്ഷാവിധി നടത്താനുള്ള ന്യായാധിപന്റെ കടമ പൊതുജനം ഏറ്റെടുത്താല്‍ അവകാശ ലംഘനങ്ങളുണ്ടാകും. രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ നിര്‍വ്വഹിയ്ക്കേണ്ട കടമ നിര്‍വ്വഹിയ്ക്കാന്‍ പുരോഹിതന്‍ ഇറങ്ങിയാല്‍ ശരിയാകുമോ?. ബിസിനസ്സ്‌ നടത്തുന്നവരുടെ ""'"കടമകള്‍" സന്ന്യാസികള്‍ ഏറ്റെടുത്താല്‍ സമൂഹത്തില്‍ മൂല്യച്യുതിയുണ്ടാകും.
അതുകൊണ്ട്‌ ചെറുതെന്ന്‌ തോന്നുമെങ്കിലും വളരെ പ്രധാനപെട്ട രണ്ട്‌ വാക്കുകളാണ്‌ അവകാശവും, കടമയും. കാരണം ധാരാളം കടമകകളുടെ ഒരു നിര്‍വ്വഹണമാണ്‌ മനുഷ്യജീവിതം. കടമ നിര്‍വ്വഹിച്ച്‌ അവകാശം സംരക്ഷിക്കുകയാണു നാം ചെയ്യേണ്ടത്‌. നാം നമ്മുടെ കടമ മറക്കുകയോ ചെയ്യാതിരിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോള്‍ നാം മൂലം അവകാശങ്ങള്‍ നിഷേധിയ്ക്കപ്പെടുന്നവര്‍ സമൂഹത്തില്‍ ഉണ്ടാകുന്നു എന്ന ചിന്ത നമ്മെ നയിക്കട്ടെ.
"കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി, പാലാ, എറണാകുളം. തൃശൂര്‍...രൂപതയില്‍പ്പെട്ട പുരാതന റോമന്‍ കത്തോലിക്കാ കുടുംബത്തിലെ സൗന്ദര്യവും സമ്പത്തും വിദേശത്തു ജോലിയുമുള്ള യുവാവിന്‌ അല്ലെങ്കില്‍ യുവതിക്കു വിവാഹാലോചനകള്‍ ക്ഷണിച്ചുകൊള്ളുന്നു."
പ്രമുഖ മലയാളം പത്രങ്ങളില്‍ വരുന്ന ഇത്തരം വിവാഹ പരസ്യങ്ങള്‍ കാണുമ്പോള്‍ ഒരു സംശയം. കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി, എറണാകുളം etc... രൂപതകളില്‍ എങ്ങിനെയാണ്‌ റോമന്‍ കത്തോലിക്കാ കുടുംബങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവുക? പുരാതന കത്തോലിക്കാ കുടുംബങ്ങള്‍ ഉണ്ട്‌. പക്ഷേ അവരെങ്ങിനെ റോമന്‍ കത്തോലിക്കരാകും? പ്രസ്തുത രൂപതകളില്‍ മാര്‍ത്തോമ്മാ നസ്രാണികള്‍ (സീറോ മലബാര്‍ കത്തോലിയ്ക്കര്‍) ആണുള്ളത്‌. പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി ആരാധനാ ക്രമത്തില്‍ അടിസ്ഥാനമായ ആദ്ധ്യാത്മികതയില്‍ ജീവിക്കുന്നവരാണ്‌ സീറോ മലബാര്‍ സഭയിലുള്ളവര്‍. എന്നാല്‍ റോമന്‍ അഥവാ ലത്തീന്‍ ആരാധനാ ക്രമത്തില്‍ ജീവിക്കുന്നവരാണ്‌ റോമന്‍ കത്തോലിക്കര്‍. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ മാത്രമാണ്‌ റോമന്‍ ആരാധനാക്രമമനുസരിച്ചുള്ള സഭാ ജീവിതം പാശ്ചാത്യ മിഷണറിമാരിലൂടെ ഭാരതത്തില്‍ ആരംഭിച്ചത്‌. അതുവരെ ഇവിടെ റോമന്‍ കത്തോലിക്കര്‍ ഇല്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ കത്തോലിക്കര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. മാര്‍ത്തോമ്മാ ശ്ലീഹായില്‍ നിന്നും വിശ്വാസം സ്വീകരിച്ച നസ്രാണികള്‍ അല്ലെങ്കില്‍ മലങ്കര നസ്രാണികള്‍ എന്നറിയപ്പെടുന്ന വിശ്വാസികള്‍ എ.ഡി 52 മുതല്‍ കത്തോലിയ്ക്കരാണ്‌; ഇന്നും അങ്ങിനെതന്നെ തുടരുകയും ചെയ്യുന്നു. മലങ്കര സഭയില്‍പെട്ട വിശ്വാസികള്‍ മലങ്കര കത്തോലിയ്ക്കര്‍ എന്നാണ്‌ തങ്ങളെത്തന്നെ വിശേഷിപ്പിക്കുക. തങ്ങളുടെ സഭാ നാമത്തോടൊപ്പം റോമാ അല്ലെങ്കില്‍ RC കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കാറില്ല. പക്ഷേ ഒരു സീറോ മലബാറുകാരന്റെ അവസ്ഥയോ? "താങ്കള്‍ ഏതു സഭയില്‍പ്പെട്ടയാളാണു" എന്നു ചോദിച്ചാല്‍, RC എന്നു മറുപടി ആദ്യം വരും. പിന്നീട്‌ പറയും RCSC ( Roman Catholic Syrian Christian)കുറച്ചു കൂടി വിശദമായി ചോദിക്കുമ്പോഴേ സീറോ മലബാര്‍ അഥവാ മാര്‍ത്തോമ്മ നസ്രാണി എന്ന പദം വരൂ. ഒരു നസ്രാണി എങ്ങിനെ റോമന്‍ കത്തോലിയ്ക്കനാവും? എത്രയാലോചിച്ചിട്ടും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. RC എന്ന വിശേഷണം തന്നെ യുക്തിയ്ക്കു നിരക്കുന്നതല്ല. ഒരു സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനിയ്ക്കു ഒരിക്കലും റോമന്‍ കത്തോലിയ്ക്കനാവാന്‍ കഴിയില്ല. പക്ഷേ കത്തോലിയ്ക്കനാവാം. ഉദാ: സീറോമലബാര്‍ കത്തോലിയ്ക്കാ സഭാംഗം, മലങ്കര കത്തോലിയ്ക്കാ സഭാംഗം. റോമന്‍ കത്തോലിയ്ക്കര്‍ എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ റോമന്‍ അഥവാ ലത്തീന്‍ ആരാധനാക്രമം ഉപയോഗിക്കുന്ന സഭാ സമൂഹമാണ്‌.
ഭാരതത്തില്‍ ലത്തീന്‍ ഹയരാര്‍ക്കിയുടെ കീഴില്‍ വരുന്ന വിശ്വാസി സമൂഹമാണ്‌ RC അഥവാ റോമന്‍ കത്തോലിയ്ക്കര്‍. ഉദാഹരണത്തിനു കേരളത്തില്‍ വരാപ്പുഴ , കൊച്ചി, വിജയപുരം തുടങ്ങിയ ലത്തീന്‍ രൂപതയിലെ വിശ്വാസികള്‍. തിരുവനന്തപുരം, തിരുവല്ല etc... രൂപതകളിലെ വിശ്വാസികളാണ്‌ മലങ്കര കത്തോലിയ്ക്കര്‍. കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി, പാലാ, എറണാകുളം, തൃശൂര്‍etc... തുടങ്ങിയ രൂപതകളിലെ വിശ്വാസികളാണ്‌ മാര്‍ത്തോമ്മാ നസ്രാണികള്‍ അഥവാ സീറോമലബാര്‍ കത്തോലിയ്ക്കര്‍. ഇതില്‍ നിന്നും കത്തോലിയ്ക്കനാകണമെങ്കില്‍ 'റോമാ' എന്ന വിശേഷണം ആവശ്യമില്ലായെന്നു വ്യക്തമാണ്‌. മാതൃ സഭയുടെ വ്യക്തിത്വവും ശക്തിയും, എന്തിനേറെ ശരിയായ പേരു പോലും അറിയാത്ത അവസ്ഥയില്‍ ഇന്നും ധാരാളം പേര് ഈ സഭയിലുണ്ട്‌ എന്നു സൂചിപ്പിക്കാനാണ്‌ ഇതു കുറിയ്ക്കുന്നത്‌. ഇതു വെറും ഒരു പേരിന്റെ മാത്രം പ്രശ്നമല്ല. RC എന്നു നസ്രാണിയെ വിളിച്ചാല്‍ എന്താണു കുഴപ്പം എന്നു ആലോചിക്കുന്നവരും ധാരാളമുണ്ടാവാം. നാനൂറു വര്‍ഷത്തെ വൈദേശികാധിപത്യത്തിന്റെ ഫലമായി മാര്‍ത്തോമ്മാ നസ്രാണികള്‍ എന്ന പേരു പോലും നമ്മുക്ക്‌ നഷ്ടപ്പെട്ടു. പകരം, വ്യക്തിത്വത്തോട്‌ പൂര്‍ണ്ണമായും ചേരാത്ത സീറോ മലബാര്‍ എന്ന പേരു ചാര്‍ത്തപ്പെട്ടു. അതും മാറ്റി ഉറവിട വ്യക്തിത്വത്തിലേയ്ക്കു മടങ്ങാനുള്ള ശ്രമത്തിനിടെയാണ്‌ അറിഞ്ഞും അറിയാതെയുമുള്ള RC ഉപയോഗം.
പേര് വ്യക്തിത്വത്തെയാണ്‌ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്‌. പേരില്ലാത്തവന്‍ വ്യക്തിത്വം നഷ്ടപ്പെട്ടവനാണ്‌. നമ്മുടെ ശരിയായ പേരിനു പകരം ഇരട്ടപേരു വിളിച്ചാല്‍ നമ്മള്‍ക്കിഷ്ടപ്പെടുമോ? മാതൃ സഭ നമ്മുടെ അമ്മയാണ്‌. സീറോ മലബാര്‍ സഭയെന്നിപ്പോള്‍ അറിയപ്പെടുന്ന മാര്‍ത്തോമ്മാ നസ്രാണി സഭയാണ്‌ നമ്മുടെ അമ്മ. ഈ അമ്മയുടെ പേരു ശരിയായ രീതിയില്‍ നമ്മള്‍ക്കു ധ്യാനിയ്ക്കാം, ഓര്‍മ്മിക്കാം. അത്‌ വലിയയൊരു തപസ്സും പ്രാര്‍ത്ഥനയുമാണ്‌. ഈ പ്രാര്‍ത്ഥനയാണ്‌ നമ്മുടെ അമ്മയ്ക്കു നാം കൊടുക്കുന്ന സ്നേഹ ദഷിണ.
ചവറപ്പുഴ ജയിംസച്ചന്‍.
Tuesday, September 21, 2010
TO KNOW MORE ABOUT MAR THOMA SLIBA READ THE FOLLOWING CIRCULAR OF MAR JOSEPH PERUMTHOTTAMClick Here.
ക്രിസ്തീയ ആരാധനാക്രമത്തില്‍ എറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ദിവസമാണ്‌ ഞായറാഴ്ച. നസ്രാണികള്‍ കുര്‍ബാനയ്ക്കും വേദ പഠനത്തിനുമായി മാറ്റിവയ്ക്കുന്ന പുണ്യദിനം. ആരാധനാക്രമ വത്സരത്തിന്റെ കേന്ദ്രം മിശിഹായുടെ ഉയിര്‍പ്പാണെങ്കില്‍, ഓരോ ആഴ്ചയുടേയും കേന്ദ്രം ഞായറാഴ്ചയാണ്‌. ആരാധനാക്രമ വത്സരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനവും കേന്ദ്രവുമാണ്‌ ഒരര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഞായര്‍. കാരണം ആഴ്ചതോറുമുള്ള ഉയിര്‍പ്പ്‌ ആചരണമാണ്‌ ഞായറാഴ്ചയാചരണം. എന്തുകൊണ്ടാണ്‌ ഞായറാഴ്ചയാചരണം സഭയ്ക്കു പ്രാധാന്യമുള്ളതായി തീരുന്നത്‌? ഇതു വിശ്വാസികള്‍ക്ക്‌ "കടമ" നിര്‍വ്വഹിക്കാനും "കടം" തീര്‍ക്കാനും മാത്രമുള്ള ഒരു ദിനമാണോ? വി. ഗ്രന്ഥത്തില്‍ ഞായറാഴ്ചയായാചരണത്തിനു എന്തെങ്കിലും അടിസ്ഥാനം കാണാന്‍ കഴിയുമോ? നമുക്കു പരിശോധിക്കാം.
ശാബത്‌ ദിനത്തില്‍ നിന്നു ഞായറാഴ്ചയിലേയ്ക്ക്‌
പഴയനിയമത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ദിനം ശാബതമാണ്‌. യഹൂദ വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രഘോഷണദിനമായിരുന്നതുകൊണ്ട്‌ ഈ ദിനം യഹൂദര്‍ക്കു പരിശുദ്ധമായിരുന്നു. സൃഷ്ടികര്‍മ്മത്തിനുശേഷം ദൈവം വിശ്രമിച്ച ദിവസമാണിത്‌(സൃഷ്ടി; 2,1-13).ദൈവം അനുഗ്രഹിച്ചു വിശുദ്ധീകരിച്ച ഏക ദിനമാണ്‌ ആഴ്ചയിലെ ഏഴാം ദിനം അഥവാ "ശാബതം" (സൃഷ്ടി;3,3). സൃഷ്ടിയുടെ വിവരണത്തില്‍, മറ്റു രണ്ട്‌ അവസരങ്ങളില്‍ മാത്രമേ ദൈവം അനുഗ്രഹം നല്‍കുന്നതായി കാണുന്നുള്ളു; പക്ഷികളേയും ജല ജീവികളേയും സൃഷ്ടിച്ചപ്പോഴും (സൃഷ്ടി;1,28) മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചപ്പോഴും (സൃഷ്ടി;1,28)ആഴ്ചയിലെ മറ്റ്‌ ആറു ദിനങ്ങള്‍ക്കും ആദിയും അവസാനവുമുള്ളതായി ( സന്ധ്യയായി, പ്രഭാതമായി...) സൃഷ്ടിയുടെ പുസ്തകത്തില്‍ കാണാമെങ്കിലും ആഴ്ചയിലെ ഏഴാം ദിവസത്തെ അങ്ങിനെ ചിത്രീകരിക്കുന്നില്ല. സന്ധ്യയോ പ്രഭാതമോ ഉള്ളതായി പറയപ്പെടാത്ത എക ദിവസമാണിത്‌ (സൃഷ്ടി:2, 1-4). തുടര്‍ച്ചയായ പകല്‍ മാത്രമുള്ള ഒരു ദിനത്തേക്കുറിച്ച്‌ സക്കറിയ 14:7 ല്‍ കാണാം. കര്‍ത്താവിന്റെ ദിവസമെന്നറിയപ്പെടുന്ന ആ ദിവസം പുതിയ ആകാശവും പുതിയ ഭൂമിയും ഉള്ള ദിനമാണ്‌ (Eschathological aspect). നിയമ:5, 12-15 ല്‍ ശാബതം പരിശുദ്ധമായാചരിക്കണമെന്ന് നിര്‍ദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. കാരണം ഈജിപ്തില്‍ നിന്നുള്ള മോചനത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മയാചരണമാണത്‌. ഇവിടെ ശാബത്‌ ഭൗതികമായ രക്ഷാനുഭവമാണെങ്കില്‍ പുതിയ നിയമത്തിലെ ഞായര്‍ ആത്യന്തികമായ രക്ഷാനുഭവത്തിന്റെ ( പെസഹാ രഹസ്യത്തിന്റെ ) ഓര്‍മ്മയാണ്‌.ശാബത്തിന്റേയും നാഥനായാണ്‌ മിശിഹായെ പുതിയ നിയമം അവതരിപ്പിക്കുക (മര്‍ക്കോ:2,28). ശാബത്തിന്റേയും നാഥനായ മിശിഹാ മരിച്ചവരില്‍ നിന്ന് ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേറ്റത്‌ ആഴ്ചയിലെ ആദ്യ ദിവസം അഥവാ ശാബതം കഴിഞ്ഞുള്ള ദിവസമാണ്‌. മിശിഹായുടെ ഉയിര്‍പ്പാണ്‌ പുതിയ നിയമത്തില്‍ രക്ഷയുടെ കേന്ദ്രം. അതിനാല്‍ മിശിഹാനുയായികള്‍ക്ക്‌ രക്ഷാനുഭവത്തിന്റെ കേന്ദ്രദിനമായി ഉയിര്‍പ്പു ദിവസം മാറി. അങ്ങിനെ ശാബത്തിന്റേയും നാഥനായ മിശിഹായുടെ ഉയിര്‍പ്പു ദിവസം പുതിയ നിയമത്തില്‍ ശാബത്തിന്റെ സ്ഥാനം കൈവരിച്ചു.
ഞായറാഴ്ചയാചരണം പുതിയ നിയമത്തില്‍
ഞായറാഴ്ചയുടെ ചരിത്രം യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ആരംഭിക്കുന്നത്‌ മിശിഹായുടെ ഉയിര്‍പ്പിനോടുകൂടിയാണ്‌. ഞായറാഴ്ചയുടെ പ്രാധാന്യത്തിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ധാരാളം തിരു വചനങ്ങള്‍ പുതിയ നിയമത്തിലുണ്ട്‌. വി. ഗ്രന്ഥത്തില്‍ "ആഴ്ചയിലെ ആദ്യ ദിവസം" എന്നു പറയുന്ന ദിവസമാണ്‌ ഇപ്പോഴത്തെ "ഞായര്‍"
ഞായര്‍: ഈശോയുടെ ഉയിര്‍പ്പിന്റേയും പ്രത്യക്ഷപ്പെടലിന്റേയും ദിനം.
ശാബത്തിനു ശേഷം"ആഴ്ചയുടെ ഒന്നാം ദിവസം" ആണ്‌(മത്താ:28:1; മര്‍ക്കോ:16,9: ലൂക്കാ:24,1; യോഹ:20,1)കര്‍ത്താവായ ഈശോ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേറ്റതായി സുവിശേഷങ്ങള്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്‌. ഉത്ഥിതനീശോ പ്രത്യക്ഷപ്പെടലുകള്‍ നടത്തിയതും ആഴ്ചയിലെ ആദ്യ ദിവസം തന്നെയാണ്‌. ആഴ്ചയുടെ ആദ്യ ദിവസം ശ്ലീഹന്മാര്‍ക്കും (യോഹ:20,19), എട്ടു ദിവസങ്ങള്‍ക്കുശേഷം വീണ്ടും (ആഴ്ചയുടെ ആദ്യ ദിവസം) തോമ്മാശ്ലീഹായ്ക്കും(യോഹ:20,16) ഈശോ പ്രത്യക്ഷനായി. അതു പോലെ ആഴ്ചയിലെ ആദ്യ ദിവസം എമ്മാവൂസിലേയ്ക്ക്‌ പോയ ശിഷ്യന്മാര്‍ക്കും (ലൂക്കാ:24, 13), മഗ്ദലനമറിയത്തിനും (യോഹ:20,11-18) മിശിഹാ കാണപ്പെട്ടു.റൂഹാദ്ക്കുദ്ശായുടെ അഭിഷേകം ശ്ലീഹന്മാര്‍ക്ക്‌ ലഭിക്കുന്നതും (പെന്തക്കുസ്താ ദിനം) ആഴ്ചയുടെ ആദ്യ ദിവസമാണ്‌. അങ്ങിനെ മിശിഹായുടെ ഉത്ഥാനത്തിനു സാക്ഷികളായ ശ്ലീഹന്മാര്‍ ആഴ്ചയിലെ ആദ്യ ദിവസം പ്രാധാന്യമുള്ളതായി കണക്കാക്കി ആചരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.
ഞായറാഴ്ച: ഒരുമിച്ചു കൂടലിന്റേയും അപ്പം മുറിക്കലിന്റേയും ദിനം
അപ്പം മുറിക്കലിനും പങ്കു വയ്ക്കലിനും ഒരുമിച്ചു കൂടുന്നതിനുമായി ആഴ്ചയിലെ ആദ്യദിവസത്തെ പുതിയ നിയമം ചിത്രീകരിക്കുന്നു. അപ്പം മുറിക്കലിനായി ത്രോവാസില്‍ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച്‌ കൂടിയതായി പൗലോസ്‌ ശ്ലീഹാ പ്രതിപാദിക്കുന്നു.(ശ്ലീഹ:20,7) ഈ ഒരുമിച്ചു കൂടിയുള്ള അപ്പം മുറിക്കലും പങ്കു വയ്ക്കലുമാണ്‌ ആദിമ ക്രൈസ്തവരെ വിശ്വാസത്തില്‍ ഉറപ്പിച്ചതും വളത്തിയതും. ഒരുമിച്ചു കൂടലിന്റേയും അപ്പം മുറിക്കലിന്റേയും കൂടുതല്‍ ഉദാഹരണങ്ങള്‍ ശ്ലീഹ: 2:2, 42-46; 1കോറി:10,16; 1കോറി: 16,2 എന്നിവിടങ്ങളിലും കാണാം.
ഞായര്‍ കര്‍ത്താവിന്റെ ദിവസം ആഴ്ചയുടെ ആദ്യ ദിവസം, അല്ലെങ്കില്‍ ശാബത്‌ ദിനത്തിനു ശേഷമുള്ള ദിവസം എന്നീ വിശേഷണങ്ങളില്‍ നിന്നുമുള്ള മാറ്റമണ്‌ "കര്‍ത്താവിന്റെ ദിവസം" എന്നത്‌. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ പ്രസ്തുത ദിനത്തിന്റെ അര്‍ത്ഥവും വ്യാപ്തിയും ആദിമ സഭ എത്ര ആഴത്തില്‍ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നുവെന്ന് ഈ മാറ്റത്തില്‍ പ്രകടമാണ്‌. യോഹന്നാന്‍ ശ്ലീഹായ്ക്ക്‌ വെളിപാടു ലഭിക്കുന്നത്‌"കര്‍ത്താവിന്റെ ദിവസത്തിലാണ്‌ (വെളി:1:9-10). ആദ്യ നൂറ്റാണ്ടുകളിലെ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു അരാധനാക്രമഗ്രന്ഥമായ "ഡിഡാക്ക" യില്‍ "കര്‍ത്താവിന്റെ ദിവസം" ഒരുമിച്ചു കൂടി അപ്പം മുറിയ്ക്കുന്നതിനേക്കുറിച്ച്‌ സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്‌.
പഴയ നിയമത്തില്‍ ശാബതത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തേക്കാള്‍ ഉപരിയാണ്‌ സഭയില്‍ ഞായര്‍ ദിനത്തിനുള്ളത്‌. ശാബത ദിനത്തിന്റെ പൂര്‍ണ്ണതയും പൂര്‍ത്തീകരണവുമായി സഭാ പിതാക്കന്മാര്‍ കാണുന്നത്‌ ഞായറാഴ്ചയെയാണ്‌. ആദിമ സഭയ്ക്കും സഭാ പിതാക്കന്മാര്‍ക്കും ഞായറാഴ്ച പ്രധാനപ്പെട്ട ദിവസമാകാന്‍ കാരണം മുകളില്‍ സൂചിപ്പിച്ച പുതിയ നിയമ ഭാഗങ്ങള്‍ തന്നെയാണ്‌. ഒന്നാമതായി അത്‌ കര്‍ത്താവിന്റെ ഉയിര്‍പ്പിന്റെ അനുസ്മരണമാണ്‌. ഈ ഉത്ഥാനാനുഭവം ആദിമ സഭ ആചരിച്ചിരുന്നത്‌ അപ്പം മുറിയ്ക്കലിലൂടെയും പങ്കു വയ്ക്കലിലൂടെയുമായിരുന്നു. ഒരുമിച്ചു കൂടുമ്പോഴാണ്‌ അപ്പം മുറിയ്ക്കലും പങ്കു വയ്ക്കലും അര്‍ത്ഥപൂര്‍ണ്ണമാവുക. പള്ളി ഒരുമിച്ചു കൂടാനുള്ള ഭവനമാണ്‌. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ സ്വന്തം ഇടവകപള്ളിയില്‍ ഇടവക നാഥനോടൊപ്പമുള്ള കുര്‍ബാനയര്‍പ്പണമാണ്‌ ഏറ്റവും അര്‍ത്ഥപൂര്‍ണ്ണമായ ഞായറാഴ്ചയാചരണം. നമ്മുടെ സഭയില്‍ വളരെ ആഘോഷവും ആനന്ദപ്രദവുമായി ഞായറാഴ്ച ആചരിച്ചിരുന്ന ഒരു കാലം നമുക്കുണ്ടായിരുന്നു. നമ്മുടെ പൂര്‍വ്വികര്‍ക്ക്‌ ഞായര്‍ തീര്‍ച്ചയായും കര്‍ത്താവിന്റെ ദിവസം തന്നെയായിരുന്നു. ഇന്ന് അതിന്റെയൊക്കെ പുറം മോടികള്‍ മാത്രമേ ഉള്ളോ എന്ന് സംസയം തോന്നാറുണ്ട്‌. കുര്‍ബാനയ്ക്കും വേദ പഠനത്തിനും മാത്രം ഞായറാഴ്ച മാറ്റി വച്ചിരുന്ന ആ കാലം അന്ന്യമായി. ഇന്നത്‌ "കടം" തീര്‍ക്കാനുള്ള വേദിയാകുന്നു. ഈ "കടം" തീര്‍ക്കലിനുള്ള അവസരമൊരുക്കലാണ്‌ കുര്‍ബാനകളുടെ "എണ്ണം" കൂട്ടുന്ന നൂതന പ്രവണത. ആളുകളുടെ "സൗകര്യത്തെ" പ്രതി അഞ്ചും ആറും കുര്‍ബാനകള്‍ ചൊല്ലിത്തീര്‍ക്കുന്നു. എണ്ണമല്ല ഗുണമാണ്‌ പ്രധാനം.
ഇത്‌ നമ്മുടെ പൂര്‍വ്വികര്‍ക്ക്‌ അറിയാവുന്നതുകൊണ്ടാണ്‌ നസ്രാണി സഭയില്‍ ഞായറാഴ്ച മാത്രം കുര്‍ബാന അര്‍പ്പിച്ചിരുന്ന ഒരു പാരമ്പര്യം നമുക്കുണ്ടായിരുന്നത്‌. മറ്റു ദിവസങ്ങള്‍ ഞായറാഴ്ചയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കമായിരുന്നു.ഇന്നത്‌ മാറി. എന്നും കുര്‍ബാന "കാണാന്‍" അവസരങ്ങള്‍ (അര്‍പ്പിക്കാന്‍ ഉണ്ടോ എന്നത്‌ മറ്റൊരിക്കല്‍ വിശദീകരിക്കാം). ധാരാളം നൊവേനകള്‍ക്കും ഭക്താഭ്യാസങ്ങള്‍ക്കും മേന്‍ പൊടിയായി കുര്‍ബാനക്കച്ചവടം. കര്‍ത്താവിന്റെ കുര്‍ബാനയ്ക്ക്‌ "വില പറഞ്ഞ്‌" അതിനെ പാട്ടും മേളവുമായി "അടിച്ചു പൊളിയാക്കുന്നു". ഞായറാഴ്ച കുര്‍ബാന "ഫ്ലോപ്പി"യുടെ ബലത്തിലും കരുത്തിലുമായി.
അതുകൊണ്ട്‌ ഞായറാഴ്ചയുടെ യഥാര്‍ത്ഥ മൂല്യത്തിലേയ്ക്ക്‌ ഒരു തിരിച്ചുപോകല്‍ അത്യാവശ്യമാണ്‌. യഥാര്‍ത്ഥ ഒരുമിച്ചു കൂടല്‍ നടക്കുന്ന ദിനമാകട്ടെ അത്‌. "കടം" തീര്‍ക്കലിനേക്കാള്‍ ഉപരിയായി ഉത്ഥാനാനുഭവം പ്രഘോഷിക്കുന്ന, കൈമാറുന്ന അവസരമാകട്ടെ അത്‌. വേദം പഠിക്കാനും കൈമാറാനുമുള്ള ദിനമാകട്ടെ ഞായറാഴ്ച. ഞായറാഴ്ച കുര്‍ബാന അര്‍പ്പണത്തിനു പോകാന്‍ വേണ്ടിമാത്രം ചട്ടയും മുണ്ടും അലക്കി ഉണക്കി കാത്തിരിക്കുന്ന മുത്തശ്ശിമാരുടെ ഓര്‍മ്മ നമുക്ക്‌ കരുത്താകട്ടെ. ഞായറാഴ്ച നേര്‍ച്ചയിടാന്‍ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കൈയില്‍ പത്തോ അഞ്ചോ പൈസാ തുട്ട്‌ വച്ചു കൊടുക്കുന്ന അപ്പന്മാരുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ആഴം മനസ്സിലാക്കാന്‍ പുതു തലമുറയിലെ ഡാഡിമാര്‍ക്ക്‌ സാധിയ്ക്കട്ടെ. അടുത്ത ഞായറാഴ്ച കാണാം എന്ന ആശംസയുമായി പള്ളിമുറ്റത്തു നിന്ന് വിശേഷങ്ങള്‍ പങ്കു വച്ചു പിരിയുന്ന അമ്മമാര്‍ പുതു തലമുറയിലെ മമ്മിമാര്‍ക്കു മാതൃകയാകട്ടെ.
മാര്‍ത്തോമ്മ നസ്രാണികള്‍ പെസഹാ വ്യാഴാഴ്ച വൈകുന്നേരം ഭവനങ്ങളില്‍ നടത്തുന്ന ഒരു വിശ്വാസ ആചരണമാണ്‌ പെസഹാ ഭക്ഷണം അഥവാ പെസഹാ ആഘോഷം. ഭാരത നസ്രാണികളുടെ തനിമയാര്‍ന്ന പ്രസ്തുത കര്‍മ്മം അപ്പം മുറിക്കല്‍, പാലുകാച്ചല്‍, പാലു കുടി എന്നീ പേരുകളിലും അറിയപ്പെടുന്നു. മാര്‍ഗ്ഗ വാസികളുടെ തനതായ വിശ്വാസ പാരമ്പര്യത്തില്‍ വളര്‍ന്നു വന്ന ഈ പുണ്യ കര്‍മ്മം പഴയനിയമത്തിലെ പെസഹാ ഭക്ഷണത്തിന്റേയും (നിയമ: 16, 1-9), പുതിയ നിയമത്തിലെ അന്ത്യ അത്താഴം(ലൂക്ക: 22/14-20,1 കോറി: 11/23-25), അപ്പം മുറിക്കല്‍ ശുശ്രൂഷ (നടപടി:2/42) എന്നിവയുടേയും സമ്മിശ്ര രൂപമാണെന്നു പറയാം. പഴയനിയമത്തിലെ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടിനെ ഭക്ഷിക്കുന്ന കര്‍മ്മം (പുറ 12/1-14) നമ്മുടെ പെസഹാ ഭക്ഷണത്തില്‍ ഇല്ല. പക്ഷേ പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പത്തിന്റെ തിരുനാളിനോട്‌ (നിയമ: 16/1-8) ഈ ആചരണത്തിനു കൂടുതല്‍ സാമ്യം കാണാം. എന്തായാലും നമ്മുടെ പൂര്‍വ്വികര്‍ക്ക്‌ ആദ്യ നൂറ്റാണ്ടുകളില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന യഹൂദ ബന്ധത്തിന്റെ ശക്തമായ ഒരു തെളിവുകൂടിയാണ്‌ പെസഹാ ഭക്ഷണം. 'അപ്പം മുറിക്കല്‍' എന്ന പദം തന്നെ അര്‍ത്ഥ വ്യാപ്തിയേറിയതും തിരുവചന സത്ത നിറഞ്ഞതുമാണ്‌. ആദിമ സഭാസമൂഹത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകളിലൊന്നായിട്ടാണ്‌ അപ്പം മുറിക്കലിനെ ശ്ലീഹന്മാരുടെ നടപടി പുസ്തകത്തില്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്‌. (നടപടി: 2/42). പ. കുര്‍ബാനയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിയാണ്‌ സഭാ പിതാക്കന്മാര്‍ ഈ അപ്പം മുറിക്കലിനെ വ്യാഖ്യാനിക്കുക.മാര്‍ത്തോമ്മാ നസ്രാണികളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഏറ്റവും വലിയ അപ്പം മുറിക്കല്‍ (THE BREAKING OF THE BREAD) അഥവ പ. കുര്‍ബാന ഇടവക പള്ളികളില്‍ ഞായറാഴ്ച തോറും അനുഷ്ഠിച്ചു വരുന്നു. ഭവനങ്ങളില്‍ വര്‍ഷം തോറും നടത്തുന്ന അപ്പം മുറിക്കല്‍ അഥവാ പെസഹാ ഭക്ഷണം കുര്‍ബാനയാകുന്ന വലിയ അപ്പം മുറിക്കലിന്റെ ഓര്‍മ്മ പുതുക്കലാണ്‌.
ചില പ്രത്യേകതകള്‍
ഈ അപ്പം മുറിക്കല്‍ അഥവാ പെസഹാ ഭക്ഷണം പൂര്‍ണ്ണമായും ഭവനങ്ങളിലായിരുന്നു നടത്തിയിരുന്നത്‌. കുടുംബത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രായം കൂടിയ പുരുഷനാണ്‌ പ്രസ്തുത കര്‍മ്മത്തിന്റെ കാമ്മികന്‍. ഓരോ ഭവനത്തിലും ഭവനാംഗങ്ങള്‍ മുഴുവനും ബന്ധുക്കളും അയല്‍പക്കക്കാരും പങ്കെടുക്കുന്നു. ഒരു ഭവനത്തിലെ ശുശ്രൂഷ കഴിഞ്ഞ്‌ അടുത്ത ഭവനത്തില്‍ എന്ന രീതിയിലാണ്‌ ഇത്‌ നടത്തുന്നത്‌. മുതിര്‍ന്നവരും കുഞ്ഞുങ്ങളുമടക്കം എല്ലാവരും കാല്‍നടയായി കുന്നും മലയും കേറി ഓരോ ഭവനത്തിലുമെത്തി നടത്തുന്ന അപ്പം മുറിക്കല്‍ നസ്രാണികള്‍ക്ക്‌, മാത്തോമ്മ മാര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ അഘോഷവും പ്രഘോഷണവുമാണ്‌. പെസഹാ വ്യാഴം രാത്രി മുഴുവനും ഉറങ്ങാതെ നടത്തുന്ന ഈ കര്‍മ്മം അന്ത്യാത്താഴത്തിനു ശേഷം ഈശോ ഗത്സമെനിയില്‍ പ്രാര്‍ത്ഥനാനിരതനയി ചിലവഴിച്ചതിന്റെ അനുസ്മരണം കൂടിയാണ്.
2. ഭവനങ്ങളില്‍ നിന്നാരെങ്കിലും പ്രസ്തുത വര്‍ഷം മരിച്ചു പോയിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അവിടെ കുരിശപ്പം പുഴുങ്ങുന്ന പതിവില്ല. ആ ഭവനങ്ങളില്‍ മുറിക്കാനുള്ള കുരിശപ്പം അടുത്ത ഭവനങ്ങളില്‍ നിന്നു കൊണ്ടു വരികയും അഘോഷങ്ങളില്ലാതെ അതു മുറിച്ചു ഭക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം വരെ തങ്ങളോടൊപ്പം അപ്പം മുറിക്കാനും പാലുകുടിക്കാനുമുണ്ടായിരുന്ന പരേതരോടുള്ള ആദര സൂചകമായി ഈ രീതിയെ കാണാവുന്നതാണ്‌. കുരിശപ്പത്തിന്റെ പങ്കു വയ്ക്കല്‍ കുടുംബങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള ആഴമായ സ്നേഹബന്ധത്തിന്റെ പ്രതിഫലനം കൂടിയാണ്.
3. പെസഹാ ഭക്ഷണത്തിലെ പ്രധാന വിഭവം കുരിശപ്പമാണ്‌. അപ്പം പുഴുങ്ങുക എന്നാണ്‌ കുരിശപ്പം ഉണ്ടാക്കുന്നതിനേക്കുറിച്ചു പറയുക. ഭയ ഭക്തി ബഹുമാനത്തോടെയുള്ള ഒരു കര്‍മ്മം തന്നെയാണ്‌ അപ്പം പുഴുങ്ങല്‍. സൗമ്മാറമ്പാ കാലം (വലിയ നോമ്പുകാലം) മുഴുവന്‍ നടത്തി വരുന്ന ഉപവാസവും പ്രാര്‍ത്ഥനയും ഇതിനായുള്ള ഒരു അകന്ന ഒരുക്കമാണെന്നു പറയാം. വീടിന്റെ മുറ്റമടിച്ച്‌, മുറികള്‍ കഴുകി വൃത്തിയാക്കി, കുളിച്ച്‌ സ്വയം ശുദ്ധീകരിച്ചാണ്‌ അപ്പം പുഴുങ്ങാന്‍ കുടുംബാംഗങ്ങള്‍ തയ്യാറാവുക. പുതിയ പാത്രങ്ങളിലാണ്‌ ( അല്ലെങ്കില്‍ ഈ കര്‍മ്മത്തിനു വേണ്ടി മാത്രം വര്‍ഷങ്ങളായുപയോഗിക്കുന്ന പാത്രങ്ങളില്‍) അപ്പം പുഴുങ്ങുക. നിലത്തു വിരിച്ചിരിക്കുന്ന പായയില്‍ മുട്ടുകുത്തി നിന്നാണ്‌ കുടുംബങ്ങളിലെ സ്ത്രീകള്‍ ഇത്‌ തയ്യാറാക്കുന്നത്‌. രണ്ടു വാഴയില മടക്കി അതില്‍ കുരിശപ്പം ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഈ അപ്പത്തിന്റെ മുകളില്‍ ഓശാന ഞായറാഴ്ചത്തെ കുരുത്തോല മുറിച്ച്‌ കുരിശാകൃതിയില്‍ വയ്ക്കുന്നതിനാലാണ്‌ ഇത്‌ കുരിശപ്പം എന്നറിയപ്പെടുന്നത്‌. ഒരോ വാഴയില മടക്കി അതില്‍ മറ്റ്‌ കുറെ അപ്പങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഇവയില്‍ കുരിശു വയ്ക്കാറില്ല. ഇണ്ടറിയപ്പം എന്നാണ്‌ ഈ അപ്പം അറിയപ്പെടുക. കുരിശപ്പം നടുക്കും മറ്റ്‌ അപ്പങ്ങള്‍ ചുറ്റുമായി പാത്രത്തില്‍ വച്ചു അപ്പം പുഴുങ്ങിയെടുക്കുന്നു. മാവു പുളിക്കുന്നതിനുമുന്‍പ്‌ അപ്പം പുഴുങ്ങുന്നുവെന്നത്‌ ശ്രദ്ധേയമായ കാര്യമാണ്‌.
5: പെസഹാ വ്യാഴാഴ്ച വൈകിട്ട്‌, പള്ളിയിലെ പരിശുദ്ധ കുര്‍ബാനയും കാല്‍കഴുകല്‍ ശുശ്രൂഷയും കഴിഞ്ഞു വന്നിട്ടാണ്‌ അപ്പം മുറിക്കല്‍ നടത്തുക. നിലത്തു പായ വിരിച്ച്‌ അതില്‍ എല്ലാവരും നില്‍ക്കുന്നു. കുടുംബത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രായമുള്ള പുരുഷനാണ്‌ അപ്പം മുറിക്കുക. പ്രസ്തുത കുടുംബത്തില്‍ മുതിര്‍ന്ന പുരുഷന്മാര്‍ ഇല്ലെങ്കില്‍ സന്നിഹിതരായിരിക്കുന്ന മറ്റു കുടുംബങ്ങളിലെ പ്രായം ചെന്ന പുരുഷനെ അപ്പം മുറിക്കാന്‍ ക്ഷണിക്കുന്നു.അപ്പം മുറിക്കുന്ന ആള്‍ കൈകള്‍ കഴുകി മുട്ടുകുത്തി നിന്ന് സ്ലീവാ അടയാളം വരച്ച ശേഷം കുരിശപ്പം മുറിച്ച്‌ മുതിര്‍ന്നവര്‍ തുടങ്ങി ഒരോരുത്തര്‍ക്കായി നല്‍കുന്നു. എല്ലാവരും പ്രാര്‍ത്ഥനയോടെ രണ്ടു കൈകളും കുരിശാകൃതിയില്‍ നീട്ടി അപ്പം വാങ്ങുന്നു. എല്ലാവര്‍ക്കും നല്‍കിയ ശേഷം അപ്പം മുറിച്ചയാള്‍ അപ്പം ഭക്ഷിക്കുന്നു. തുടര്‍ന്നു മറ്റുള്ളവരും. ഇതേ ക്രമത്തില്‍ തന്നെ പാലും സ്വീകരിക്കുകയും കുടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതോടൊപ്പം വാഴപ്പഴങ്ങളും ഭക്ഷിക്കുന്ന രീതി കാണാറുണ്ട്‌. പെസഹായ്ക്കു പഴുപ്പിക്കാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം പ്രത്യേക വാഴക്കുലകള്‍ മാറ്റി നിറുത്തുന്ന പതിവ്‌ നസ്രാണികള്‍ക്കുള്ളതാണ്‌.
നിശബ്ദരായി ഭയഭക്തികളോടെയാണ്‌ മുതിര്‍ന്നവരും കുഞ്ഞുമക്കളുമടങ്ങുന്ന കുടുംബാംഗങ്ങള്‍ ഈ ശുശ്രൂഷയില്‍ പങ്കു ചേരുക. ഒരു തരി അപ്പമോ ഒരു തരി പാലോ നിലത്തു പോകാതിരിക്കാന്‍ എല്ലാവരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. പ്രസ്തുത കാര്യം കുഞ്ഞുങ്ങളെ പ്രത്യേകം ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒരു ഭവനത്തിലെ അപ്പം മുറിക്കലിനു ശേഷം പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു സ്തുതി ചൊല്ലി എല്ലാവരും കൂടി അടുത്ത ഭവനത്തിലേയ്ക്കു പോകുന്നു.
6: അയല്‍പക്കത്തുള്ള മറ്റു മതസ്ഥര്‍ക്കു അപ്പം വിതരണം ചെയ്യുന്ന രീതി എടുത്തു പറയേണ്ടതാണ്‌. പക്ഷേ കുരിശപ്പവും പാലും മറ്റുള്ളവര്‍ക്കു നല്‍കാറില്ല. പകരം ഇണ്ടറിയപ്പവും വാഴപ്പഴങ്ങളും നല്‍കുന്നു. അപ്പം മുറിക്കലിനു ശേഷം ഭവനങ്ങളിലെ കുട്ടികളാണ്‌ മിക്കവാറും ഇണ്ടറിയപ്പവും പഴങ്ങളും അയല്‍ വീടുകളില്‍ കൊണ്ടു പോയി കൊടുക്കുക. മത സൗഹാര്‍ദ്ദത്തിനും സാമൂഹ്യ ബന്ധങ്ങള്‍ക്കും നസ്രാണികള്‍ കൊടുത്തിരുന്ന പ്രാധാന്യം ഇവിടെ വ്യക്തമാണ്‌.
ചില ആനുകാലിക പ്രവണതകള്‍
പഴയനിയമ പെസഹാ വര്‍ഷം തോറും ആചരിച്ച്‌, കര്‍ത്താവിനോടൊപ്പം അന്ത്യാത്താഴം കഴിച്ച്‌, ശ്ലീഹന്മാരൊടൊപ്പം അപ്പം മുറിക്കല്‍ ശുശ്രൂഷകളില്‍ തീക്ഷ്ണതയോടെ പങ്കെടുത്ത തോമ്മാശ്ലീഹാ തനിക്കു ലഭിച്ച മിശിഹാനുഭവം നമ്മുടെ പൂര്‍വ്വികന്മാര്‍ക്ക്‌ തെളിമയോടെ കൈമാറി. മാര്‍ത്തോമ്മായില്‍ നിന്നു ലഭിച്ച അപ്പം മുറിക്കല്‍ പാരമ്പര്യമാണ് നമ്മുടെ തനിമയാര്‍ന്ന പെസഹാചരണം. അത്ര ഉദാത്തവും ഉത്കൃഷ്ടവും ഉന്നതവുമാണ്‌ ഈ കര്‍മ്മം. ലത്തീനീകരണത്തിന്റെ മൂര്‍ദ്ധന്ന്യത്തില്‍ പോലും തനിമ നഷ്ടപ്പെടാതെ നമ്മുടെ പൂര്‍വ്വികര്‍ കാത്തു സൂക്ഷിച്ച ഈ ആചരണത്തിനു ഇപ്പോള്‍ തനിമ ചോരുന്നുണ്ടൊയെന്നു സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. സമീപകാലത്തെ അപ്പം മുറിക്കലില്‍ കണ്ടു വരുന്ന ചില പരിണാമങ്ങള്‍ അങ്ങിനെ ചിന്തിക്കുവാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതാണ്‌. ഉദാഹരണത്തിന്‌;
1: തികച്ചും, കുടുംബ കേന്ദ്രീകൃതമായിട്ടായിരുന്നു ഈ കര്‍മ്മം നൂറ്റാണ്ടുകളായി നടത്തി പോന്നിരുന്നത്‌. പക്ഷേ ഇപ്പോള്‍ ഇത്‌ പള്ളി കേന്ദ്രീകൃതമായി, അഥവാ 'അച്ചന്‍' കേന്ദ്രീകൃതമായി പലയിടത്തും മാറി. അത്‌ തീര്‍ച്ചയായും ഒരു കുറവാണ്‌, തനിമ ചോരലാണ്‌. കാരണം പള്ളിയിലെ അപ്പം മുറിക്കല്‍: കുര്‍ബാന, ഭവനത്തിലെ അപ്പം മുറിക്കല്‍: പെസഹാ. ഇങ്ങിനെയായിരുന്നു പുണ്യ പിതാക്കന്മാര്‍ ഇതിനെ കണ്ടിരുന്നതും നടത്തിയിരുന്നതും. കുര്‍ബാനയിലെ കാര്‍മ്മികന്‍ പുരോഹിതന്‍; അപ്പം മുറിക്കലിലെ കാര്‍മ്മികന്‍ കുടുംബത്തിലെ പ്രായമുള്ള പുരുഷന്‍. അങ്ങിനെ നിലനില്‍ക്കുന്നതും തുടരുന്നതുമല്ലേ വിശ്വാസ സംരക്ഷണത്തിനും പ്രഘോഷണത്തിനും ഉചിതം.
2: അപ്പം പുഴുങ്ങല്‍ ഒരു ശുശ്രൂഷയായിത്തന്നെയാണ്‌ നസ്രാണികള്‍ കാണുന്നത്‌. അതുകൊണ്ടാണു അകന്നതും അടുത്തതുമായ ഒരുക്കങ്ങളിലൂടെ അതു നിര്‍വ്വഹിക്കുന്നത്‌. പക്ഷേ ഇന്നു പലയിടത്തും അപ്പം പുഴുങ്ങാന്‍ പലര്‍ക്കും സമയം കിട്ടാറില്ല. ചിലര്‍ക്കു കുരിശപ്പം പുഴുങ്ങാന്‍ അറിയില്ല. പകരം ബേക്കറിയില്‍ നിന്നു 'കുരിശുള്ള' ബ്രെഡ്‌ വാങ്ങി മുറിക്കുന്നു. അതിലെന്തു പരിപാവനതയാണ്‌ കാണാന്‍ കഴിയുക? എന്തു വിശ്വാസ സംരക്ഷണവും പ്രഘോഷണവുമാണ്‌ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാനുള്ളത്‌? ഈ 'കുരിശുള്ള' അപ്പം എന്തു വിശുദ്ധിയിലാണ്‌ നിര്‍മ്മിക്കപ്പെടുക? ഏതു നന്മയിലാണ്‌ പങ്കു വയ്ക്കപ്പെടുക. തികച്ചും കച്ചവടമെന്ന 'നന്മ' മാത്രമല്ലേ ഇതിന്റെ പിന്നില്‍. ഒരിക്കലും വിലമതിക്കാനാവാത്ത നസ്രാണി പാരമ്പര്യങ്ങളിലൊന്നിനു വില പറയുകയല്ലേ ഇതു വഴി ചെയ്യുക? ഇതിനു വശംവദരാകേണ്ടതുണ്ടോ?
അതുകൊണ്ട്‌ ഈ കര്‍മ്മം കുടുംബകേന്ദ്രീകൃതമായിത്തന്നെ നടത്താന്‍ ശ്രമിക്കാം.ചെറുതെങ്കിലും വിശുദ്ധിയോടെ കുരിശപ്പം ഭവനങ്ങളില്‍ പുഴുങ്ങിയെടുക്കാം. അപ്പം പുഴുങ്ങാന്‍ സാധിക്കാത്തവരുമായി അതു പങ്കു വയ്ക്കാം.
1.The name Syro-Malabar Church is a misnomer. It has to be changed to Mar Thoma Nazrani Church.
2.The Mar Thoma Nazrani Church is by nature a Patriarchal Church and the Head of this Church may be called “The Patriarch: The Gate and Head of All India”.
3.The Mar Thoma Nazrani Church can restore its glory by reintroducing the office of ‘Arkadayakon’ in the fullest traditional sense.
4.The Mar Thoma Nazrani Church ought to get back All- India Jurisdiction at the earliest. The Latin hierarchy of India has to hand over the administration of ‘Mylappur Centre’ {Chinnamala and Periamala} to the Mar Thoma Nazrani Church under its ownership.
All these external changes may be followed up with others leading to the actualization of my dreams. They are:
5.Our Nazrani families will recite Yama Prardhanakal-Ramsa, Liliea, Sapra etc in their families and Nazrani men shall assist in the the Holy Raza (Qurbana) as ‘Madbaha Sushrushees’.
6. I dream of a time when our Bishops and Priests realize the worth of ‘Varthamanapusthakam’ and of course of Mar Yousep kariyarttil and Paremmackal Thoma Kathanar. A time may come when our Bishops and priests prayerfully ‘read’, ‘meditate’ and ‘live’ the quintessential ‘Nazrani life’ which is depicted in the ‘Varthamanapusthkam’.
7.I dream of a day when ‘All Mar Thoma Nazranees’ {Mar Thoma Nazrani Church, Orthodox, Jacobite, Assyrian church, Malankara Catholics} celebrate the Holy Raza together, the Patriarch of Marthoma Nazrani Church leading the celebration.
സഭയെക്കുറിച്ച്‌ കാണുന്ന ചില നല്ല സ്വപ്നങ്ങള്‍ സമാന ചിന്തയുള്ളവരുമായി പങ്കുവയ്ക്കുമ്പോള്‍ പല നൂതനാശയങ്ങളും ഉരുത്തിരിയുന്നുണ്ട്‌. അവയൊക്കെ എന്നെങ്കിലും ഫലമണിയും എന്ന പ്രത്യാശയാണ് ആശ്വാസകരമായിട്ടുള്ളത്‌. ഇപ്രകാരം, മാര്‍ത്തോമ്മാ നസ്രാണി സഭയുടെ വലിയ മേല്‍പ്പട്ടക്കാരനെക്കുറിച്ച്‌ ഉയിര്‍ന്നുവന്ന ചില ചിന്തകള്‍ തഴെ കുറിക്കട്ടെ.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ കിരീടം ആ പദവിയ്ക്ക്‌ അനുസൃതമായി വ്യത്യസ്തതയും വ്യക്തിത്വവും പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതാകണം. ഇതൊക്കെ ലാളിത്യത്തിനെതിരാണെന്ന് പലരും കരുതിയേക്കാം. 
മെത്രാന്മാരും വലിയ മേല്‍പ്പട്ടക്കാരും ലാളിത്യം കാണിക്കേണ്ടത്‌ ആരാധനക്രമാനുഷ്ഠാനത്തിലല്ല; പ്രത്യുത സ്വകാര്യ ജീവിതത്തിലാണ്‌. ആരാധനക്രമം അഘോഷമാണ്‌ അത്‌ പരികര്‍മ്മം ചെയ്യുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ സഭാ തലവന്‍ മനോഹരമായ ഒരു കിരീടം ധരിയ്ക്കണം. എന്നു കരുതുന്നതില്‍ എന്താണ്‌ തെറ്റ്‌?
നമ്മുടെ സഭാ തലവന്‍ ആരാധനാക്രമാനുഷ്ഠാനങ്ങള്‍ക്ക്‌ കൈസ്ലീവാ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു കാലം വിദൂരമല്ല എന്നു കരുതട്ടെ.
വലിയ മേല്‍പ്പട്ടക്കാരനു വേണ്ടി മാത്രം നമ്മുടെ സഭാ തനിമയോട്‌ ചേര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുന്ന ഒരു അംശവടി രൂപകല്‍പ്പന ചെയ്യുക. ഇത്‌ തലമുറ തലമുറയായി വലിയ പിതാക്കന്മാര്‍ക്ക്‌ കൈമാറ്റി ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതുമാണ്‌. ഇവിടെയും ലാളിത്യത്തിന്‌ വേണ്ടി ഒരു സ്റ്റീല്‍ വളച്ചു വയ്ക്കുന്നത്‌ ഉചിതമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.
6. സഭാ തലവനെക്കാളും വലിയ പദവിയാണ് "കര്‍ദ്ദിനാള്‍" എന്ന് പലരും ധരിക്കുന്നുണ്ട്‌. എന്നാല്‍ നമ്മുടെ സഭയില്‍ അതല്ല യാഥാര്‍ത്ഥ്യം. സഭാതലവന്മാരുടെ മുന്‍പില്‍ കര്‍ദ്ദിനാള്‍ പദവി ഒന്നുമല്ല. പൗരസ്ത്യ സഭകളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം കര്‍ദ്ദിനാള്‍ പദവി ആവശ്യമുള്ളതുമല്ല. വലിയ മേല്‍പ്പട്ടക്കാരന്‍ കര്‍ദ്ദിനാള്‍ പദവി സ്നേഹത്തോടെ നിരസിക്കുന്നതാണ് കരണീയമായിട്ടുള്ളത്‌. എന്നാല്‍ ഇക്കാലഘട്ടത്തിലെ പ്രത്യേക സഭാ സാഹചര്യത്തില്‍ അത്‌ ഒരു പക്ഷെ ഉടന്‍ സാധ്യമായെന്ന് വരില്ല, എങ്കിലും കര്‍ദ്ദിനാളിന്റെ ഔദ്യോഗിക വസ്ത്രങ്ങള്‍ അല്ല സഭാ തലവന്‍ ധരിയ്ക്കേണ്ടത്‌; പ്രത്യുത മാര്‍ത്തോമാ നസ്രാണി സഭയുടെ വലിയ മേല്‍പ്പട്ടക്കാരന്റെയാണ്. അതൊരു കുറവല്ല പിന്നെയോ തനിമയാണ് സൂചിപ്പിക്കുക. ലത്തീന്‍ മെത്രാന്മാരോടും കര്‍ദ്ദിനാളന്മാരൊടുമൊപ്പം നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ സഭാ തലവന്‍ മാര്‍ത്തോമ്മാ നസ്രാണി സഭയെന്ന പൗരസ്ത്യ സഭയുടെ തലവനും പിതാവുമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയപ്പെടണം എന്ന ഒരു എളിയ ആഗ്രഹമാണിതിന്‌ പിന്നില്‍.
